Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

meestal voor m'n eigen plezier. Ik heb ook wel gepubliceerd, bv 'n feuilleton in 't Handelsblad: „Meidoorn", gedichten ui .Nederland" enz. Ook heb ik eens in „de Groene" n schets geschreven: „Honger". Daar is toen nog al veel om te doen geweest, omdat ze dachten dat ik daar bepaalde menschen mee op 't oog had. Och ja, je maakt zoo veel mee,

maar hier in ons land je blijft gedrukt zelfs in o n ze

spheer. Daarom : ik zou wel es graag weg. Vroeger was t altijd m'n illusie naar Duitschland...."

Toen brak 'n bezoek, dat werd aangediend, ons gesprek af Meer is er ook eigenlijk niet te vertellen. En ik wil eindigen met de woorden oVer te nemen van het mooie liedje „Heimwee" :

LIEDJE VAN HEIMWEE

Ik vond laatst het kleine briefje 'n Vogel die je Iaat naar buiten,

Waarin jij me vroeger schreef: Waar de vrijheid lokkend lacht.

Ik zou het niet willen, liefje Keert toch dikwijls fladdrend weder

Dat jij altijd bij me bleef." Nog dienzelfden stillen nacht.

Ik had eens een kleine vogel Wilde liever dan daarbuiten

In 'n kooitje steeds bij me staan In de blijde zonneschijn

Ik hield ervan, maar ik heb het In de schemer van een kamer

In vrijheid toch laten gaan. In het oude kooitje zijn.

Nu wekte me niet meer 's morgens Ach de arme kleine vogel,

Het vroolijke vogellied Die jij eens in vrijheid het,

Maar een.vogel in een kooitje Vond daarbuiten in de wereld

M'n liefje, dat wou ik niet. Toch de ware vreugde niet.

Met het briefje in m'n handen.... En zou wel het liefst van alles

Bleef ik peinzend voor me zién, Weêr naar 't ouwe huis toegaan,

Ach, wat jij hieldt voor eengoedheid En met moede kleine vleugels

Was een wreedheid wel misschien. Tegen 't ouwe venster slaan.

De weemoedige muziek maakt 't liedje eerst recht stemmingsvol, maar die moet u er maar bijdenken of — wat beter is — u moet maar eens naar Willy Corsari gaan luisteren als zij het voor u zingt.

Sluiten