Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het zoo van zelf komt, want de techniek is evenals het Si blfkomstig. Zi heeft ook het Kallmeyer-systeem bestudSrd Harmonische gymnastiek, waarbij Gneksche standbeelden als voorbeelden dienen. Maar van elke school is zij wars. Ook de Dalcrose-methode heeft zij beschouwd. En de Elisabeth Duncan-school te Darmstadt. Als scTool vindt ze die zeer goed : Zij bewonderde het HcMe, het zwevende loopen der leerlingen en z» vindt het ook juist dat een ensemble uit de school is van de een of de ander, maar eene solo dans er es mag dat hl niet. Dalcrose is niet speciaal de kunstenaar voor den dans - hij zegt dat zelf ook - maar tnj wil i e d er mensch iets geven. Hij zegt dat het zijn doel isalle kunstenaars rhythmisch gevoel te geven, ook aan tooneelsoelers. beeldhouwers enz. A _ . ,„

P Zóó zeer is de dans primair bij Gertrud Leistikovjr en al het andere secundair dat ze nu zelf bezig,is dansen m te studeeren geheel zonder muziek. ^K^^^f^ wijze van danskunst. Zij weet nog niet of zijditideaal ten volle zal kunnen realiseeren, maar zij hoopt het. Voor zoover zij tot dusverre op muziek danste, was en bleef die muSk slechts hulpmiddel. Voor haar is de dans eene heilige handeling, maar niet in den bekrompen zin. Zij formuleert dit zóó : Aan de dans moet de religieuse Idee ten grondslag liggen. Zij bedoelt hiermee natuurlijk niet deIdee van dfze olEgene religie, maar het algemeen religieuse, het verheven bezielde. Zij heeft bij het dansen geen voorstelling, geen beeld, slechts gewaarwording. Zij z^t b.v. niet in hare verbeelding eene treurde vrouw, die dit of dat doet, zij voelt slechts de treurigheid en beeldt die uit. Zij wil nooit van de dans eene pantomime maken. (Me na Irwin deed dat b.v. Die s p e e 1 d e hare vaak ^er gepeperde dansen.) In de Nocturne geeft Leistikow b.v. het sombere; het gedempte, de essentie daarvan. Zij maakt daarbij niet de conventioneele treurige geste, zij laat zichi gaan op het gevoel, niet belemmerd door het verstand. Die gevoelsuiting wordt later echter wel vastgelegd. Het is merkwaardig : In de Somberheid gaat a.h.w.te sombere persoon op. Leistikow geeft het Algemeene, zij danst eene kathegorie, eene algemeene bijzonderheid, eene bizondere

Sluiten