Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

makende personnages; b. v. de allernaarst als-maar kwijnende moeder in ,Zijn Evenbeeld'. Maar .... laten we meteen eens erkennen, dat ,Zijn Evenbeeld' een mooie „serie" heeft gemaakt; en een degelijk, echt goed-Hollandsch publiek volkomen heeft bevredigd. En zoo weerspreekt het succes veelszins mijn oordeel. — , Kasbloem' is een „reuze"-succès geweest.... Ik concludeer, dat ons publiek- in 't algemeen heelemaal niet zoo bang is voor wat nadrukkelijkheid en voor wat opgevoed-worden als ik. Dat dus de schrijfster meer in overeenstemming is met den geest van de lieden voor wie zij schrijft, dan met den mijnen. Dat zij dus, laten we zeggen : „gelijk heeft".

Maar, gelukkig voor mij, ik stem ook in veel opzichten met het publiek overeen in zijn gunstig oordeel. Als ik over deze détails die mij tegenstaan, die Germaansche eigengerechtigde didactiek, heen ben, dan blijft er in dit werk nog genoeg te waardeeren over om tot "een wezenlijke bewondering te komen. Daar is het speelsch vernuft, niet alleen geestig uitkomend in dialogen, maar ook in de vondst van situaties.

De schrijfster gunt zichzelve en ons maar zelden het vrije genot aan deze eigenschap, die zij waarschijnlijk als een minder belangrijke beschouwt dan haar neiging tot s e r i e u z e zielsanalyse ; maar éls ze er ons van laat genieten, — zooals in eenige tooneelen van ,De Veroveraar', van ,Atie's Huwelijk' en vooral in ,De Paladijn' — dan waardeeren wij haar talent ten volle.

En dan : in een stuk als ,St. Elisabeth' is een uitstekende psychologie van zwakke, zichzelf begoochelende zielen, die zuchten onder door zichzelf of door een ander opgelegd en aangepraat plichtsgevoel; al wenschen we ook hier, als zoo vaak, dat ons liever nog meer veelzeggende situaties dan veel-sprekende menschen voor oogen werden gezet. En, nóg een groote verdienste: in het 2de en 3de bedrijf van

Sluiten