Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

O! Goddank!

In haar droomerig, sentimenteel zieltje, groeide de eerbied voor tante Lize.

— „Weet u, moeke, dat ik " ze brak af.

De jonge vrouw knikte bemoedigend.

„dat ik zoo, jaloersch eerst was, op oom; toen u

trouwde met oom. U — niet mama — was 'n moeder voor me." -—

,— „Kindje!" —

— „U luisterde altijd naar mij. U en pa: maar dien zag ik zoo weinig. Aan u had ik veel meer. Nou heb ik u eigenlijk verloren, en ik ben uw meisje niet meer." —

— „Jawel! Tóch! Mijn meisje." —

m „Ziet u! Ma. die vindt alles zoo raar van me.

Ik...... ik heb 't land aan *r." —

— „Foei, Lies!" ■—

—, „Nou, en zij aan mij. Laatst zei ze nog aan Mevrouw Bloker: — „Dat kind van me is toch zoo'n raar, overdreven schepseltje; ik zou 'r graag anders willen." <—

Neen heusch! Dót zei ze. Hé! Dat klonk zoo naar

en omdat dat nou aan dat vreemde mensch te vertellen "

— „Stil kind. Het is je moeder. En zeg! Lies: 'n beetje anders dan andere meisjes ben je toch ook wel! Heusch, kleintje!" —

— „Kleintje?" pruilde het kind. — „Ik ben al twaalf;

twaalf jaar en zes maanden en laat 's kijken even

geduld, tante — twee en een halve week. Dus! bijna dertien jaar." ~

Sluiten