Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— ..Ja, ja! Dat deed ik; waarachtig ik miste je zoo."

, *"* "Uwas zoo alleen, en u zou zoo naar me verlangen."

~ .Ja, ja! Dat deed ik."

— ..Lieg toch niet!" verweet Lies heftig.

, 7,.'.'Ik was ~ 200 «Heen en ik verlangde zoo: Heusch kind!

En onbewust loog ze, met innige overtuiging; heel zeker van de waarheid: ze hèd Lies gemist. Nu ~ op dit moment, had ze erop kunnen zweren.

— „Heusch kind!"

— „Bah!"

Ongeloovig haalde 'r dochter de schouders op. Ze zwegen, de drie.

De jonge man monsterde het hef, helder gezichtje, t fijne ranke figuurtje in de eenvoudige, onopvallende kleeding.

„'n Leuk ding!"keurde hij. „Eenvoudig en natuurlijk." En door de charme van haar uiterlijk — die haar beledigende houding tegenover hem te niet deed - ingepalmd vroeg hij vriendelijk:

— „U is de dochter van mevrouw? Het moet heel aangenaam voor een moeder zijn. zoo'n meisje te bezitten."

Maar Lies — totaal ongevoelig voor de vleierij van moeders aanbidder - zag niets, hoorde niets, keek recht voor zich uit met strak-toegenepen mond.

Dat werd den minnaar al te bar.

— „U veroorlooft mij heen te gaan, mevrouw? Ik was reeds van plan om op te stappen "

Sluiten