Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

naar dat andere mensch. Ik heb niemand noodig. En als ik ziek mocht worden, ook niet. Ik kan wel betaalde hulp krijgen. Betaalde." Ze lachte schor, krampachtig. „Ga alsjeblief weg. Onmiddellijk. Ik kan je niet meer zien. Nooit meer."

— „Dag moeder," zei de andere met toonlooze stem. Langzaam-weifelend gleed ze weg, deed uiterst voorzichtig — alsof er een kranke was — de deur toe. Zoó was het afscheid.

Het laatste.

Ze zag haar moeder niet lévend weer.

Sluiten