is toegevoegd aan uw favorieten.

Dante's Vita nova

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zich tot de eeuwige Schoonheid te verheffen. In stede van bij het zien van iets schoons eerbiedig stil te staan, denkt zij dan aan het genot dat dit schoon haar bereiden kan, en werpt zij zich op het begeerde. Maar de ingewijde in het Hemelsche ziet geen schoon gelaat, ziet geen schoon lichaam, of zijn gedachte wordt opgeleid tot het eeuwig wezen der Schoonheid. Een rilling overvalt hem. Hij ondervindt opnieuw den godsdienstigen schroom, dien hij vroeger heeft gevoeld. Hij staart dat aardsche schoon aan. Hij eerbiedigt het als een God. Hij zou het als een Godheid met zijne offers kunnen eer en. Een koorts bevangt hem; zijn gelaat verschiet; zweetdruppelen bedauwen zijn voorhoofd; vuur doorvlamt zijne aderen; vleugelen worden hem opnieuw geschonken, zij groeien, zij willen de geheele ziel omhoog voeren. Hij die het ondervindt, is prikkelbaar als het kind, welks tandvleesch is ontstoken van. wege de tanden, die nog niet doorkomen. Als hij van het voorwerp zijner liefde wordt gescheiden, is hü als in een kerker; hij stoot overal het hoofd en wordt dol van lijden. Als hij het weder heeft gevonden, baadt de ziel weder in verrukking. Moeder, broeder, vrienden, alles wordt vergeten. Roof haar de algemeene achting, vrijheid en fortuin! Wat deert het haar? Zij gaat op in een aanbidding, in een zaligheid. Dat is de liefde, dat het liefdesverlangen...."

Tot zoover Pierson. Als ik deze resumtie nu leg naast wat ik meedeelde over de psychisch-physische werkingen der liefde in de doctrine der Provencalen, en als ik er dan nog bijvoeg dat ook Plato herhaaldelijk