is toegevoegd aan uw favorieten.
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

In deze verklaring is weer geen zweem van halfslachtigheid te vinden.

♦ * *

Den 2Óen Juli 1843 vergaderde een Synode, gevormd door 43 afgevaardigden, in het kerkgebouw aan de Bloemgracht te Amsterdam, die den 2 en Augustus d. a. v. onverrichter zake zou uiteengaan. Ook Van Raalte was tegenwoordig1).

Reeds bij de opening van de Vergadering bleek dat zij in drie partijen gesplitst was : ie. die de Dordsche Kerkeordening aannamen en alleen op dien grondslag als Synode wilden vergaderen ; 2e. die tegen de Synode van 1840 en de Dordsche Kerkeordening waren ; 3e. die de verbindende kracht van die Kerkeordening onbeslist lieten en aan de Synode overlieten..

De geheele eerste dag werd aan het twisten over deze vraag besteed.

Den volgenden morgen begon Brummelkamp de vergadering met de vraag: „Wilt gij niet vergaderen dan onder voorwaarde van erkenning der vergadering van Amsterdam in 1840 als wettige synode en bepaaldelijk niet, dan met hen, die vooraf de Kerkorde van Dordt aannemen, gelijk daar geschied is? Van de 43 afgevaardigden wilden 23 niet anders dan op die voorwaarden vergaderen. Toen reeds stond men

') Onjuist is de bewering van H. E. Dosker in zijn „Levensschets van Dr. A. C. van Raalte": „De Synode van 1840 was dan ook de laatste, die hij in Nederland bijwoonde" (blz. 52). Evenzeer onjuist iszijn mededeeling dat de „Vergadering van opzieners", den 6en en 7en Maart 1840, de „beruchte Roovers-Synode van Amsterdam" zou zijn (blz. 52). Die vergadering was geen synode. De naam Roovers-synode is door de „Gereformeerden onder het kruis" in Zuid-Holland gegeven aan de Synode van 1843.