is toegevoegd aan uw favorieten.

Wildvogel

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

trouwelijk in de zijde stoot, dat ze slobbert als ze drinkt, en zoo voort.

Nooit had ik geweten, dat ik zoo gehecht was aan de uiterlijke beschaving, stellig wel, omdat ik die nooit gemist heb. Ja, men leert zich zelf kennen, zoo lang men leeft.

Mijn beste oude dokter 1 Ik weet niet, of ik lachen moet of weenen, wanneer ik zijn verbazing zie over Max' keuze. Maar, vriendelijk als hij is, tracht hij het hart vaa zijn toekomstige schoondochter te leeren kennen. En ik geloof, dat men bij dat zoeken niet teleurgesteld wordt; ze heeft, dunkt me, ondanks haar verkeerd leven, een hart van goud.

Forsch en sterk is ze. Ze is opgegroeid op een eiland aan de kust, en ze brengt Iets van de friscbheid der zee mee, dat door het verblijf in de stad niet verdwenen is.

Zij hebben elkaar leeren kennen, toen Max een zomertochtje deed op den eilandengordel, en toen is ze om zijnentwil in Stockholm gaan wonen, waar ze In een winkel werkt, en zich zelf onderhoudt Het schijnt bij haar zuivere liefde te zijn geweest en geen zelfzucht of begeerlijkheid. Maar dan moet immers het verkeerde van hun verhouding worden weggenomen door een huwelijk.

Als Max zich als dokter ging vestigen op den eilandengordel, dan zou zijn vrouw tot haar rechtkomen. Ferm en onbevreesd zou ze met hem varen naar zijn- patiënten op de eilanden; het grove in haar karakter zou zich daar ontwikWildvogel. g