is toegevoegd aan uw favorieten.

Wildvogel

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zou hij misschien voor hetgeen in zijn nabijheid is voorgevallen, niet zoo blind zijn geweest, als ik meende?

Toen heb ik, om Max te rechtvaardigen, alles aan vader verteld.

Geen woord zei hij; hij zag mij alleen aan met eep onbeschrijfelijke uitdrukking in de oogen en hij legde zijn hand op de mijne, die k op den arm van zijn stoel had.

— Wildvogel, Wildvogel! mompelde hij, en ik kan niet zeggen, wat er al in zijn toon lag. Ik voelde mij gewaardeerd, terwijl het toch klonk als een verwijt

Nu staan mijn oude dokter en ik elkander nog nader dan ooit te voren. Wij verstaan elkaar zonder woorden, en onze harten spreken tot elkaar. Is er in 't gansche heelal iemand, bij wien Wildvogel hoort, dan is het bij hem. Hij was het, die mij ontmoette en innam in Victor, voordat ik hem zelf nog kende; hij was het, tot wien ik getrokken werd, toen ik Max wilde redden. Om hem te verzoenen met wat er van hem in Max is, daarom heb ik hem ons geheim verteld. Hij moet Max leeren kennen.

En dit laatste heeft mij het meest doen slagen in mijn streven om deze twee tot elkaar te brengen. De dokter gevoelt nu voor Max, zooals bij'nog nooit gedaan heeft. Hij vindt het jammer voor Max, dat hij Wildvogel niet krijgt, en hij prijst het in Max, dat hij Wildvogel gehoorzaamt.

Mijn beste oude dokter, ik heb u zoo hef, dat er niet de minste vlek aan u mag zijn; daarom doe ik uw goede hart pijn, door u ook te vertellen, dat het de honger naar sym-

6*