is toegevoegd aan uw favorieten.

De idioot

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

blikken der anderen te verbergen en vervolgde hardnekkig zijn relaas. Zijn schaamte ging trouwens spoedig voorbij

„De idee (ging hij met lezen voort) dat het niet de moeite waard is om enkele weken te leven heeft mij, gelijk ik mij herinner, een maand geleden, werkelijk bevangen, toen ik nog vier weken levens voor mij had, maar het is eerst sinds drie dagen toen ik teruggekeerd ben van dien avond te Pavlovsk, dat ze mij geheel overweldigd heeft. Het was op het terras bij den vorst, dat ik het eerste moment van de volkomen, onmiddellijke doordringing door die idee beleefde, juist op hetzelfde oogenblik, dat ik mijn laatste proefneming met het leven wilde doen, toen ik menschen en boomen wilde zien (mijnentwegen heb ik dat dan gezegd), toen ik heftig werd, opkwam voor het recht van Boerdovsky, „mijn naaste", en fantaseerde, dat zij mij plotseling allen de armen zouden openen en omhelzen, mij op een of anderen grond vergiffenis zouden vragen, zooals ik hun zou doen; in één woord, ik eindigde als een talentlooze stommeling. En zie, in dié uren ontsprong in mij ook mijn „laatste overtuiging". Ik verwonder er mij nu over, hoe ik volle zes maanden heb kunnen leven zonder die „overtuiging"! Ik wist beslist dat ik tering had en ongeneeslijk was; ik bedroog mij zelf niet en begreep de zaak uitstekend. Maar hoe beter ik ze begreep, des te hartstochtelijker wilde ik leven; ik klampte mij aan het leven vast, ik wou leven ten koste van alles. Ik geef toe, dat ik mij toen kwaad kon maken op het duistere en doove lot, dat klaar was om mij als een vlieg stuk te drukken, en dat daar zeker niets van besefte; maar waarom liet ik het niet bij die kwaadheid? Waarom begon ik werkelijk te leven, wetende dat ik al niet meer te beginnen had ; en probeerde ik, wetende, dat er voor mij niets te probeeren viel? En intusschen kon ik zelfs geen boeken meer doorlezen; waarom lezen, waarom kennis zoeken voor zes maanden ? Die gedachte bracht er mij meer dan eens toe het boek weg te werpen.

Ja, die muur van Meijer kan veel verhalen! Ik heb er veel