Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

valt, want je hebt me daareven met je heerlijken disch verwend." „Natuurlijk... als je niet kunt..."

De ridders zetten zich bij den haard; de burchtvrouwe nam een dienaar 'n schaal met twee zilveren kroezen en 'n kan wijn af en schonk in.

„Op het spoedig herstel van je voet!" zei ridder Egbert, z'n beker heffend.

„Dank je. Als ik dat vervelende ongeval niet had gehad, was

ik gisteren even op Doornwoud komen aanwaaien, want ik wilde jou ook eens spreken. - Maar steek jij eerst van wal."

Ridder Egbert tuurde 'n oogenblik terzijde in de vlammen, die door den wind daarbuiten duchtig werden aangewakkerd, richtte het hoofd toen op. ,,'t Zijn ditmaal geen geldzorgen, die me naar Leliënburcht hebben gevoerd. Ik wilde je spreken over een ... kleinigheid, waarover we het spoedig eens zullen zijn. Van mijn land zijn dezer dagen enkele boeren weggetrokken. Twee ervan schijnen zich als buitenpoorters bij Zwolle te

9

Sluiten