Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat hij beoordeeld is geworden door den „besten kenner" der stof1).

En nu, is de anecdote „authentique" 1

Wij zijn door Graaf Spoelbergh gewaarschuwd, in zijn „Autour de Balzac". Daarin verklaart de graaf, dat de gekste avonturen van Balzac zijn verteld, waarin hij nimmer een rol heeft gespeeld. Andersom zijn er vele dingen met Balzac geschied, waarvan zelfs zijn intiemste vrienden niets wisten.

Laura de Balzac, zijn zuster, Madame Surville, beaamt het. Ook Balzac schreef zijn „céleste consolation" (Hanska) typeerend:

„En France il n'y a de grand que ce qui est nié. Eousseau, Voltaire, Montesquieu, La Fontaine, Eacine et Molière même, tous ont été niés, discutés, combattus. Si j'avais un succès, je tremblerais! Je ne veux pas vous répéter ce qu'on dit aujourd'hui de Vautrin et de Quinola". („Lettres a 1'Etrangère" II, p. 158).

Hoe in-gemeen verklaart ook Sainte-Beuve Balzac's succes bij vrouwen, die hij zelf zoo grof gekuipt, gevleid en gestreeld heeft met zijn trivale hefdedrift en zijn afpersing van ziele-nieuws. Het is ook critiek van den jaloerschen, grimmigen leelijkert2), zijn existentie zich nauw bewust, die vunze gedichtjes bijeeirrijmt op Victor Hugo's vrouw, vol kleffe toespehngen op intimiteit en minne-hunkering, wijl hij zich een Lebemann waant; een Lebemann van de rue Montparnasse, die van zijn drie tijgerslanke katten, met wie hij altijd saam was, toch

*) „J'ai été bieti surpris, hier soir, Monsieur. Je pense que jamais personne ne fut traité ainsi dans une Revue, et par le meilleur juge de la matière".

*) Zie het scherpgevijlde portret dat De Goncourt van Sainte-Beuve geeft, in „Journal" I, 1851—1861: ,,. . . un nez de curieux, de sensuel, de gourmand, la bouche Iarge au vilain dessin rudimentaire" etc. (p. 387).

Ook Sainte-Beuve's secretaris, Troubat, in „Souvenirs et indiscrétions", geeft een portret van hem; ziet hem anders: „Ceux qui 1'ont connu ou ont vu son buste, qui est a la bibliothèque de Boulogne-sur-Mer, exécuté par M. Mathieu Meusnier, une vraie tête de sage, comme 1'entendaient les Grecs, rappelant même par sa gravité la statuaire antique", (p. 150).

Sluiten