Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

woorden bedoelt, voelt alleen maar dat het iets goeds van deze ontzettende, vreeselijke dood moet zijn, dat hij zijn moeder niet meer heeft laten lijden. Verder is het dof en leeg in zijn hoofd en is het hem onmogelijk na te denken over iets, dat ver buiten de uiterste grenzen van zijn bevattingsvermogen ligt. Dood is eenzaamheid, leegte, stilte, dood is een zwarte wagen met zwarte mannen, die een zwarte kist onder een zwarte kap schuiven. Dood is zwart, diep zwart, eindeloos en beangstigend als de zwarte nacht. Plotseling begrijpt hij, zonder er over nagedacht te hebben, ook nog iets anders: hij heeft een moeder gehad, die hem tegen zijn vader verdedigde. Van nu af zal er niemand meer zijn die hem helpt, die de hand van zijn vader vasthouden zal, als deze hem weer met een vaas wil gooien. Dankbaarheid maakt hem week en hij krijgt medelijden met zijn moeder, die nu weerloos en niet meer in staat is de hand van zijn vader vast te houden. Terwijl hij stil zit te huilen, wordt hem langzaam de eigenlijke beteekenis van het dood-zijn duidelijk. Een doode is een hulpelooze, een ongelukkige, die zich in de macht van een vijand bevindt en niet in staat is zich te verdedigen. Het is zooiets als geburgemeesterd te worden, maar het moet nog veel erger zijn, omdat het nooit meer ophoudt. Hij kijkt naar voorwerpen in de keuken, waarop hij vroeger

Sluiten