is toegevoegd aan uw favorieten.

David Golder

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFDSTUK I

— Neen, zeide Golder.

Met een snelle beweging lichtte hij de kap van de lamp op, teneinde het volle licht te laten vallen op het gezicht van Simon Marcus, die aan de andere kant van de tafel tegenover hem zat. Een oogenblik zag hij de plooien en rimpels, die zich over het geheele lange, donkere gelaat van Marcus teekenden, zoodra hij lippen of wenkbrauwen bewoog, als het rimpelen van een donker water, waar de wind over strijkt. Maar de zware, loome oostersche oogen bleven kalm, onverschillig en verveeld. Een hermetisch gesloten gezicht. Behoedzaam hield Golder de stang van buigzaam metaal, waaraan de lamp bevestigd was, wat lager.

— Voor honderd, Golder? Reken eens goed. Dat is toch een prijs, zeide Marcus.

Golder mompelde nogmaals:

— Neen.

En hij liet er op volgen:

— Ik wensch niet te verkoopen.