Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar Fischl haalde de schouders op.

— Iddische Glick, zeide hij.

— Hij moet weer millioenen rijk zijn, de smeerlap, dacht Golder, die die lichte, onnavolgbare en ongeveinsde trilling, die doffe en matte toon, welke onverschillige woorden onderlijnt en verraadt, dat iemand geraakt is, even zeker wist te onderscheiden als een zucht of een kreet:

Hij heeft er lak aan. Hij bromde:

— Wat doe je hier?

— Je vrouw heeft mij uitgenoodigd... Zeg... Hij kwam dichter naar Golder toe en liet werktuigelijk zijn stem dalen.

— Mijn waarde, ik heb een zaak aan de hand, die je zou interesseeren... Heb je nooit hooren spreken over de zilvermijnen van El Paso?

— Goddank niet, sneed Golder af.

— Daar zitten milliarden in.

— Milliarden zitten er overal, maar je moet ze maar kunnen krijgen.

— Je doet niet verstandig, als je weigert zaken met mij te doen. Wij zijn geknipt om samen te doen. Jij bent intelligent maar het ontbreekt je aan durf, aan waaglust, je bent bang voor de politie, hè?

Hij lachte met opgetogen gezicht.

— Ik houd niet van die doodgewone zaken,

Sluiten