Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

boomkruinen als het ruischen van ongeziene vleugelen varend door de emdelooze ruimten onder den blauwen hemelkoepel. Wat hem vaak in het college duister en onverklaarbaar gebleven was, maanden lang, werd hier ineens helder en eenvoudig. Hij begreep het zonder inspanning met een geest die scheen buiten hem te bestaan. Zijn droomen kregen klare gestalten en zijn verlangens gingen recht voor hem uit de toekomst in.

En met de jaren groeide Herman verder af van Peter Coene, zijn vader. De boer van de Donkelhoeve droeg over^7***1 !"J f?g °* S\°nd' iet8 ««genaakbaars met zich E3?M- ze'fs,.zlm..hulsgfnooten van hem verwijderd

znn^ÏTr K hlJuee,n bHk WCrpen in ziin binnenste, zijn gedachten bleven bes oten m zijn harden trotskop, hij bleef steeds onveranderlijk de zelfstandige heereboer. de gebieder van zijn land en zijn erf. Zelfs de stille hoevevrouw bekeek hem soms met een vreemden blik, alsof ook voor haar Peter Coene steeds een raadsel gebleven was

Uaar kwam geen aanvoeling tusschen Herman Coene en zijn vader. Slechts bij zeldzame keeren spraken ze tot elkaar eenige gewone woorden, die uiterlijk bleven, zonder weerklank in het gemoed. Maar toch onderging Herman de onverstoorbare zekerheid en kracht die van zijn vader uitgingen, en hij had in de eerste plaats voor hem een" diep ontzag, eer dan liefde. Voor den boer was zTjn jongste

ITJZZ P\huitT ziin leven,fn buiten de DoS

S j n ^ maar t0eLVallig bij hen' werd later

kend in h7t 1 janV°?r^em «een Plaats Wee¬

kend in het leven van de Donkelhoeve.

Maar Herman Coene vond het hart van zijn moeder Die

kon hij met stille vereering en innige liefde zi ten^nkhken

en wanneer hunne blikken elkander ontmoetten sprak £

uit hun gansche ziel. Moeders liefde bloeide in hem op a s

een groo e verborgen zon. Uren lang kon hij met haar zkten

praten, alle kleine dingen kregen dan een warme innigheid

en hij vertelde haar gemoedelijk van het college, van let

Sluiten