Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kunt ge op de vingers van twee handen glad tellen: de dokter, dien bleeken van 't secretarie, Brasser, den aannemer... en nog zoowat. Hij is er op 'n goeien dag mee aan komen zetten, nadat hij zich eerst precies had laten vertellen hoe dat zoo eenen instrument moest worden opgesteld. En hij had het goed in z'n kop gehad ook, want toen mee 'n uurtje of daaromtrent de karwei gedaan was en hij aan het knopje draaide had hij met eenen slag muziek ook. Dat was nou om zoo te zeggen zijn eenige weelde. Daarvoor spelt hij telken avond het radioprogramma in de krant om te zien wat of er den komenden dag te hooren valt. En veel schoons kunt gij er hooren ook. Dat is effenaf een wonder hoedat men zoo eenen ding voor elkaar heeft geprutst. En veel verstandigs ook. Betere taal en wijzere taal dan er in het dorp van den kansel wordt gesproken. En schooner muziek dan die van de Fanfare of de Zangvereniging. Zou eenen mensch zich dan alleenig voelen? Ge moet daar eigenlijk maar 'n beetje om lachen. En ze zouden het misschien niet zeggen als ze allen op het dorp wisten van zijnen kostelijken bezit. Want daar is Lou warentig geheimzinnig mee. Dat klept hij niet aan een ieder rond. Dat houdt hij zoo stiekem voor zijn eigen. Daar heb ginneenen mee noodig. Natuurlijk zijn er op het dorp genoeg die het weten en toen hij het toestel pas had vroeg men er hem wel naar, maar omdat hij daar zelf nooit erg op inging en d'r zoo'n beetje overheen sprak, denken ze er nu niet meer aan. En Lou van Zakke is er de man niet naar om tegen

Sluiten