Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Maar zijn vrouw en zuster, en Classicus' dochter, leven nog! Mijn Ubiërs wilden de gijzelaressen met deren!"

De veldheer antwoordde niets. In zichzelven echter besloot hij die vrouwen spoedig vrij te laten terugkeren naar haar eigen volk: door vergevende grootmoedigheid wilde hij de vijandelijke aanvoerders winnen.. .

Bij het vleiend geluid van Claudia's stem en de telkens hem naderende en weer terugwijkende warmte van haar knie en haar arm dacht hij aan een andere vrouw, de Joodse Christin in Rome, Dien winteravond had hij ongekende woorden gehoord uit de onthulde diepte van een lijdend hart; nu klonk hem alles bekend, en toch vreemd als enkel met de lippen gesproken terwijl het hart verborgen bleef.

Doch wat ging hem dit aan, als deze Ubise vrouw zich zo bereidwillig aanbood? Vijandige volken overwinnen was zijn levenstaak, en zelfs daarbij verweet hij zich in eiken oorlog luchthartigheid,... maar voor de verovering van een vrouw had hij niet de geringste inspanning over.

Sluiten