Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de, dan wel alleen beleefd dien schijn aannam. Terwijl ze de prélude nu speelde, zag zij hem weer voor zich, zoo als hij toen gestaan had, dichtbij en toch ver weg... Altijd was hij dat geweest: nabij en ver.

Een klok sloeg en ze schrikte van het late uur. Het was nog nooit gebeurd, dat haar vader zoo laat thuiskwam zonder bericht te zenden. Hij was verstrooid en droomerig, maar in deze dingen heel nauwkeurig. Ze belde de fabriek op. Meneer Silo was om vier uur vertrokken. Zat bij ergens, misschien met Bertrand Korner, verdiept in fantastische toekomstbeelden? Ze zocht, gejaagder, verontrust, het telefoonnummer van Korner. Zijn hospita kwam aan het toestel. Meneer was thuis. Even later klonk Korners stem. Ik heb uw vader vandaag niet gezien."

„O... dank u." Het was haar, alsof ze wegzonk, zoo plotseling greep de angst haar aan, dat er een ongeluk kon Zijn gebeurd.

„Kan ik iets voor u doen?"

„Neen... dank u."

Ze hing den hoorn op, liep langzaam de beide kamers op en neer, staarde soms naar de gedekte tafel, zonder iets te aen, terwijl verwarde, bange beelden door haar hoofd woelden.

Op dit moment wenschte ze Camilla bij zich. Camilla zou wel weten, wat te doen in zoo'n situatie. Maar Zij kon zich niet voorstellen wat Camilla zóu doen, het was haar onmogelijk, zich in haar plaats te denken en nog méér, haar vader in de plaats van FonkI

Het rinkelen van de telefoon verbrak haar gepijnigd wachten. Een bijzonder vriendelijke, warme stem sprak aan haar oor: „Uw vader verzocht me, u even op te bellen, hij heeft een conferentie over zaken buiten de stad en moest zich haasten om den trein te halen. Mijn naam is Geiner, ik meen, dat ik eens het genoegen had met u te mogen kennismaken op een feestje bij de familie Fonk."

Dorine herinnerde zich vaag een knappen, bijzonder innemenden jongeman met zóó'n charmanten glimlach, dat hij zelfs haar teruggetrokken wezen even bekoord had. Ze dankte hem vriendelijk en eerst, toen ze de verbinding al verbroken had viel haar in, dat ze niet eens gevraagd had, waarheen haar vader was gegaan. Och, het zou zeker wel in orde zijn. Misschien had hij iemand gevonden, die hem

Camilla 2

Sluiten