Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

carrière te maken.... Daarbij moet men elkaar 200 min mogelijk in de weg staan.... En een superieur in de weg staan.... is.... onverstandig.... We hangen hier van onze directe superieur af.... weet ui...."

Marian fronste haar wenkbrauwen.

„Dit zijn ondernemingen van de S.H.C.," wees John afleidend. Aan weerszijden van den grintweg strekten zich de rubbertuinen uit.

Rubberboomen... Rubberboomen... Rubberboomen...

Tienduizenden.... Honderdduizenden....

Een reusachtig, geciviliseerd woud. Lange, lange boomenrijen, geplant in streng gehouden verband....

„De boomen worden alleen maar 's morgens aangesneden, getapt," vertelde John.... „vóórdat het te warm is. Anders droogt de vloeibare rubber, die uit de aangesneden bast loopt, de latex, te vlug op en dan hebben we minder productie...."

Ze passeerden nu een emplacement. En John lichtte toe:

,,Dit is Boekit Lemboe estate. Hier is Carelsen, een vriend van mij, baas."

Breed uit lag het managershuis; een éénverdiepings steenen gebouw met twee zijvleugels. De tuin was mooi aangelegd en goed onderhouden. Het gazon in het midden was op zijn Engelsch kort gehouden. Bedden vuurroode lelie's bloeiden er. Rechts en links stonden bougainvilles. De rankende takken bogen zich gracieus onder de donkerpaarse bloemenvrachten. Langs den oprit stonden oliepalmen met hun sombere donkergroene blaren. En naast net huis vouwden zich een paar hooge waaierpalmen coquet open.

Kalkoenen kuierden op het grasveld en als de auto voorbij ging blies zich de haan op tot een klokkenden woedeaanval...

Iets verder op lag een assistentenhuis. Een ruime tuin rondom een houten huis op palen. De helft van het huis was begroeid met roze en witte bruidstranen. Op de voorgalerij waren de rolgordijnen, de kree's, neergelaten om de nog heftige middaghitte buiten te sluiten....

„Dat is een assistentenhuis," verklaarde John maar

dit is nog volgens het oude systeem gebouwd. Wij hebben bij ons nu nog maar primitieve, provisorische huizen, de permanente worden aan het eind van dit jaar gebouwd. En die worden veel beter en geriefelijker dan deze...."

„Wie woont daar?" wilde Marian weten.

Sluiten