Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

even kijken En doen jullie wat Meesters gezegd heeft,

als jullie wat noodig mocht hebben schrijf het op een

papiertje en stuur jullie waterdrager er mee Meesters

helpt jullie graag. Hij is een goedhartige kerel een beetje

ruw en ongelikt maar dat went wel Ik zal nog even

Saïma een paar orders geven als jullie dat goed vinden."

Hij riep Saïma. Half gebogen, deemoedig en onhoorbaar op haar bloote voeten sloop ze binnen: een ouwelijk, gerimpeld Javaansch vrouwtje.

„Tabeh mim tabeh toewan."

Saïma, hoor eens dit zijn de nieuwe mevrouw en

mijnheer. Je zorgt voor alles!.... Hulp kun je krijgen bij de njaï van toewan Meesters begrepen?"

„Sajah, toewan."

„Nu, tot kijk dag mevrouw tot morgen

Versteegh." H

„Tot ziens en wel bedankt

Voor het hekwerk van hun voorgalerij bleven Frank en Marian nog een oogenblik staan kijken.

Het licht werd vaal, de avond begon te vallen. Over den weg gingen koelie's voorbij, die van hun werk kwamen. Loom en vermoeid liepen ze achter elkaar aan, een enkel woord sprekend. Ze keken niet op of om, merkten met eens, dat het nieuwe huis bewoners had gekregen.

Schaduwen kropen over den kalen turn, kropen in de sombere bruine kamers. En in de stilte, die suizend om het huis heen hing, klonken opeens de doffe, regelmatige tontong slagen. •

Half zes , ... . . _

Snel viel dan de donkerte.... als een gordijn, dat over het land werd dichtgetrokken.... Een vreemd, knersend eeluid was ineens in de stilte. Frank en Marian tuurden in den verduisterenden hemel: twee neushorenyogels wiekten naar huis. Ze vlogen in een rechte lijn, vlak achter elkaar aan. Voorop het mannetje. Dan het wijfje, bijna met haar snavel aan zij n staartveeren rakend. Ze vlogen doelbewust: een weg dien alleen zij kenden naar de verre toppen van het oerbosch.

In den schemer glommen de gloeiende boomstronken.... En de doorsmeulde, rechtopstaande stammen waren als rechte vurige strepen in den verduisterenden avond.

Een gedmkt gevoel legde zich over Frank en Marian. Onwillekeurig schoven ze wat dichter naar elkaar. Marian s

Sluiten