Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ach," bedacht hij zenuwen!.... Tropenzenuwen,

anders nietl Hij kénde datl Als ze haar middagslaapje gehad had, was het alles weer in ordel En ze was toch een handige vrouw.... hielp hem in zijn carrière. Dat was zijn voorsprong op van HemertI...."

Een gevoel van dankbaarheid welde in hem op. Hij schilde een mangga; sneed het sappige goudgele vleesch in schijven en bracht het aan haar.

„Daar, kind."

Hij zoende haar nek, ze lag met haar gezicht in de kussens. Ze kwam overeind. Keek hem aan, glimlachte. „Sorry" zei ze en stak hem haar hand toe. Toen at ze de vrucht.

Rustig snorde de kleine Chrysler over den breeden grintweg.

„Lekker vast lag de wagen," dacht Renée tevreden. Ze hield haar eene hand losjes op het stuurwiel. In de andere had ze een sigaret. Ze was naar Marianne geweest, had er wat gebabbeld. Annet Walendijk was er ook. Dikke vriendschap was dat met Marian Renée trok met haar mond.

Zoo n écht sinkehvrouwtje! Of néé, eigenlijk: zoo'n

écht hollandsch vrouwtje, roze, blank, naïef en goed. En

ongeloofelijk dom meende Renée. Ze nipte de asch

van haar sigaret. Ze had geen contact met zulke vrouwen. Bahl Nee. Wat een vervelende morgen was het geweest I

Ze keek om zich heen. Breed en schel lag de weg voor haar uit. Rechts en links rubber. Oude aanplant. De afdeeling van Ravinsky.

Renée was wat rechter gaan zitten. Er was spanning in haar houding. In één vliegensvluggen blik zochten haar oogen tusschen de boomen. Mtsschienhep hij er net Het gebeurde wel eens, dat ze hem daar zag. Dan nam hij altijd, heel vormelijk, zijn hoed af. Vormelijk bleef bij, ondanks de

vrij groote mtimiteit van hun gesprekken. Zij zwaaide

altijd alleen maar zóó met een arm.

„Gekke kerel, dat hij altijd zóó bleef Verlegenheid?...."

Ze speurde liet den wagen langzamer loopen, als

om de kans hem te zien te vergrooten.

Sluiten