Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Suiker en melk?" „Astublief!"

Voor Charlotte 'n ongekende weelde: dame en vrouw te zijn, inplaats van vossend onderwijzeresje. En geen stumperd als oom, neen, 'n werkelijke man, die glunderend toeziet hoe zij onder het inschenken sfeer schept van gezellige theedamp, glinstering van 'n suikerschep, blanke, tengere vrouwehanden, vertrouwd met elk der kleine bewegingen.

De thee is de kapitein niet zoet genoeg, maar hij durft er de eerste maal niets van te zeggen. Charlotte peuzelt haar eitje op met gracieus gehouden pink, smeert zich 'n boterham, zou 't ook voor de kapitein graag willen doen, maar durft het hem niet aan te bieden en ziet onder haar wimpers ontzet toe hoe royaal hij zich van de boter bedient. Dat moest tante eens zien!

Er wordt 'n tijdje zwijgend gegeten.

,Echt gezellig,' denkt Charlotte.

,Verdomd gezellig,' denkt de kapitein.

Maar dan zucht hij en beklaagt zich niet zonder zelfironie: „Zoometeen moet ik aan 't lijsten tikken!"

Charlotte ziet hem vroolijk glimlachend, met niet al te ernstig gemeend medelijden aan. „Is dat zoo'n vervelend werkje?"

„Bar," verzekert de kapitein. „Vroeger moest je ze uitschrijven, maar tegenwoordig hebben we zoo'n tikmachinetje bij ons, en nu moeten ze ook getikt ingeleverd worden. Eigenlijk moest de stuurman het doen, maar..."

Daar had je de stuurman weer! Liet anderen voor zich werken, de kapitein voor r^ijn lijsten opdraaien 1 Charlotte kan 'n gebaar van ergernis niet terughouden.

„Waarom doet u het dan voor hem?" vraagt ze strijdlustig.

„Omdat de stuurman heelemaal niet met zoo'n ding overweg kan," zucht de kapitein. „Dat is toch te leeren?"

De kapitein schudt mistroostig het hoofd terwijl hij 'n dikke laag jam over 'n dikke laag boter uitsmeert. „Wij hebben zulke dikke vingers, juffrouw, en ze zijn ook te stijf. De stuurman nou bijvoorbeeld! Die heeft er eens 'n heele morgen op zitten zwoegen; toen was 't ding zelf onklaar en

Sluiten