Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

grappig, onbewogen. Charlotte had gehoopt, dat hij verlegen zou worden; ze weet nu niet goed wat ze aan hem heeft terwijl ze, zelf 'n oogenbhk verward, de slagroom op zijn bord schuift.

De krekel, zachtjes wiegend in zijn vhegmachinetje, hangt nog onder de lamp boven de tafel. De kleine aviateur, die door Charlotte met 'n groen blaadje verbhjd is, heeft 'n tijdje gezwegen van verwondering over de mooie taart daar beneden hem, maar nu komt hij weer eens op de gedachte, 'n deuntje te sjirpen.

„Gezellig, bij tafel 1" meent de meester oprecht.

Strijbos kijkt op. „Als we 'm 's ergens boven in de mast hingen?" stelt hij voor. ,,'k Heb nergens gelezen, dat er op de vrachtbooten tegenwoordig ook al dinner-muziek is ingevoerd."

„Wij vinden het nu juist allemaal aardig, Strijbos," merkt de kapitein op.

„O, zeker, kaptein, ik zeg ook niet, dat 't niet aardig is," retireert de eerste stuurman. Hij wou alleen maar zeggen dat hij er nergens van gelezen had.

Stilte.

„Strijbos, je bent flauw," zegt de kapitein kortaf.

De eerste stuurman kijkt verbaasd op. Flauw? Hij wil toch werkehjk niet flauw zijn. Maar je kunt van zoo'n schip toch geen menagerie maken, 'n Schip is geen bloementuin en geen menagerie; 'n schip is 'n schip, da's 't eenige waar ie op komen wil. Vóór hebben ze, gisteren in Ceuta, alweer 'n kat gevangen.

,,'n Afrikaansche poes!" lacht de kapitein. „Heb jij daar last van, Strijbos?"

Ja, daar heeft hij last van. Vannacht is hij er wakker van geworden, zoo ging dat smerige beest te keer. Als hij 'm maar te pakken had gekregen, zou hij 'm wel van 't schroefwater hebben laten proeven.

„Zoo'n dier kan zich niet verweren," zegt Charlotte scherp, geprikkeld door die onzinnige dwars-drijverij.

Wacht even, daarin zou de juffrouw zich vergissen! De stuurman toont zich niet in 't allerminst boos, stroopt slechts z'n mouw met de gummi-manchet op en toont 'n lange krab. Charlotte ziet de zware, roode pols en dwars daarover de

Sluiten