Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wat deren Charlotte's zorgen haar! Haar kleine, kleine zorgen zijn reeds van haar afgegleden toen ze daarstraks de Akropoks besteeg en ket land onder zich zag verzinken. Hier boven betreurt ze haar eenzaamheid niet - wat is rijker dan eenzaamheid? -; hier is ze gelukkig, zou, inplaats van te denken, willen dansen, indien ze het gekund had; hier vervult het haar immers reeds met onzegbare vreugde: mensch te zijn, jong en gezond bovendien, want zoolang men zonder hulp de moeizame trap naar de Propyleeën bestijgen kan, is men jong en gezond.

Neen, Charlotte zal zich niet dichter naar de gevaarlijke diepte boven het Dyonisos-theater wagen. Diep in zich draagt ze dit uur van schoonheid mee, 'n bezit, 'n toevlucht voor haar leven. Ze gelooft nu weer te kunnen lachen, helder en zonnig te kunnen lachen. Gisteren, vanmorgen nog had ze het niet gekund.

Als ze de Propyleeën-trap afdaalt, komt het rijtuig voorgereden. „Jetzt Metropohskirche sehen!" stelt de koetsier voor. „Grosse, kleine Metropolis, das zwei Kirche, das: schön!"

Neen, Charlotte wil naar het stadon terug. Goed, dan naar het stadon terug.

Nu eerlijk de koers gehouden wordt, is Charlotte er binnen enkele minuten, 'n Barsche pohtie-agent komt aangestapt om de wat overdreven eisch van de koetsier tot op de juiste prijs terug te brengen. Akropoks heen en terug en twee uur gewacht? Dat is zooveel en geen drachme meer. Dan mag de koetsier nog zooveel omtrekkende armbewegingen maken van: dat hij de heele stad, het heele Grieksche schiereiland bijkans aan de juffrouw heeft laten kijken, - niets helpt hem. Als Charlotte tien drachmen extra geven wil, reikt de barsche agent ze haar beleefd, maar met nadruk weer terug.

Nu Charlotte in haar taschje het retourbiljetje naar Piraeus gevonden heeft en het station wil binnengaan, valt haar oog op 'n klein, open winkeltje, waarin, aan touwtjes geregen, grappige schoentjes te koop hangen: smalle, leeren muilen zijn het meer, met omgebogen punten en 'n kleurige pompon er op. 'n Oud, dik vrouwtje zit voor de winkel-ingang, leest de krant.

Sluiten