Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar z'n postzegelalbum kan hij dan meenemen. Toevallig is hij er mee begonnen, met dat postzegelsverzamelen, dat hij eerst voor anderen heeft gedaaan. En hij is niet de man om iets half te doen. Wat hij in zijn drang naar bezigheidbuiten-de-diensturen ook opgenomen had, - hij zou het gansch gedaan hebben. Charlotte wil nu toch eens weten wat hem buiten dit album nog meer lief is, en ze werpt voorloopig het voorzichtige angeltje uit:

„Verzamelen uw broers ook postzegels?"

Neen, gelukkig niet! Wat ze in handen krijgen, is voor hem. Z'n broer Jan heeft, zonder er zelf 'n aasje verstand van te hebben, eens 'n oude, zeldzame zegel van Britsch Guiana voor hem op de kop getikt, - daar was het geluk met de domme geweest, enfin, die broer had in aües geluk: z'n hoed waaide eens af toen hij in burger over het Damrak hep, en toen hij 'm 'n eindje verder weer opraapte, lag er 'n gouden tientje onder.

Terwijl de stuurman voor Charlotte Britsch Guiana opslaat om haar de oude, zeldzame zegel te laten zien, voorkomt hij haar eigenkjke wensch door vrookjk, met 'n onbezorgde stem, cuVze uit zijn mond heelemaal niet kent, te verhalen, dat de statistieken hebben uitgewezen, dat hij en z'n broers mekaar om de twee jaar in Amsterdam tegen 't lijf loopen. Dan drinken ze samen 'n biertje en gaan ergens heen. Twee jaar geleden ('t moet nu dus weer gauw treffen) zijn ze samen naar de komedie geweest, naar de stadsschouwburg, en daar hebben ze 'n stuk gezien, dat erg mooi zou zijn, maar tenslotte op kinderachtige nonsens bleek neer te komen. Hij, Strijbos, gaat niet naar de komedie om op trompetjes te hooren blazen en door menschen in fluweelen pakjes met houten sabels te hooren rammelen, 't Had hèm geen moment gepakt; aüeen z'n broer Jan had 't voor kinderen wel 'n aardig stuk gevonden. Hamlet heette 't. Enfin, ze waren tenminste weer 's samen uitgeweest met z'n drieën, en je bent al bkj, als je niet op je eentje door Amsterdam hoeft te sjouwen. Vroeger gingen ze, als 't om de tijd even kjen kon, de ouwe vrouw in Terschelkng opzoeken, maar dat ^ was met haar dood ook afgeloopen, en als je dan nog op zoo'n sarrende Hollandsche motregen getracteerd werd, was je bkj wanneer ie 't anker weer kon laten hieuwen...

Sluiten