Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

iets te veranderen openlijk proclameerde. Als gewoonlijk ontkenden de Sowjets op schaamtelooze wijze de bedreven gruwelen en kwamen ze in opstand tegen de aanmatiging der buitenlanders om zich te bemoeien met de handelingen van de Tsjeka. Het' ging precies zoo, als tijdens den uitttocht der Duitsche kolonisten, van wie nog heden bijna 50.000 in ellende verkeeren en den dood tegemoetgaan in de concentratie-kampen.

De volgende brief, kort geleden te Helsingfors ontvangen en geschreven door een verbannen moeder uit Karelië, bewijst in hoeverre de tusschenkomst van de Finsche regeering gewettigd was!

„Ik ben in 't geheel niet in staat," zegt deze ongelukkige, „om alles in bijzonderheden te beschrijven. Reeds 3 maanden lang beven mijn handen, na al de afgrijselijkheden,, die we hebben beleefd. Denk eens aan: gedurende den nacht deed een bende dronken tsjekisten, tot aan de tanden gewapend, een inval in onze woning en begonnen ons onmiddellijk er uit te werpen. Ik was nauwelijks hersteld na de geboorte van mijn zevende kind; mijn oudste dochter is verlamd, ze is geheel hulpeloos. Mijn overige kinderen zijn minderjarig. Mijn man was al in den herfst in hechtenis genomen en naar een onbekend oord gedeporteerd.

Men heeft mij half gekleed met den pasgeborene naar het station Moehlioeïa gevoerd en niet toegestaan iets van voedsel of kleeding mee te nemen. Ik was zoo onthutst, dat wij, ik en mijn kinderen bijna niet wisten, wat er gebeurde. Gedurende den tocht heeft men ons op de dierlijkste wijze behandeld.

Men heeft ons naar het station gevoerd, al duwend met de geweerkolven. Daar zijn we opgesloten in goederenwagons, die volgepropt waren met menschen, zoodat er zelfs geen plaats overbleef om te zitten. De deuren der wagons werden dichtgespijkerd en gedurende 11 dagen bleven we in dezen toestand. Het was een onbeschrijflijk lijden: we kregen

Sluiten