Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

boeren gebracht tot den rang van landarbeiders en hun situatie is daardoor niet verbeterd. Ze zijn verplicht tot een langen werkdag, onder een regime van kazerneering en strenge militaire discipline en daarbij slecht gevoed en slecht betaald.

Merken we op, dat het proces van collectiveering nog verre van afgeloopen is. Maar overal waar men getracht heeft ze te verwezenlijken, heeft men ook een heftige oppositie bij de boeren ontmoet. De koulaks, die het konden doen, hebben hun bezittingen verkocht en zijn naar de steden verhuisd. Maar dat zijn er slechts weinigen. De anderen, die verwachten, dat de Kolkhosen, die hun van 't weinige, dat ze hebben, berooven zal, voor hun gereedschap en verder materiaal zal zorgen, eten op wat ze hebben, verkoopen tot lagen prijs, verwaarlooszen hun vee. Is het niet noodig geweest in 1930 om een artkel aan het strafwetboek toe te voegen, om „onverstandg" afslachten van vee te straffen?

Wij komen dus tot deze conclusie dat, wat den boerenstand betreft, het sovjet-regime leidt tot de vorming van een landbouw-proletariaat door het voorval van alles wat den kleinen boerenstand op de been zou kunnen houden. Deze proletarisatie heeft niet tot tegenwicht een verbetering in 't economische welvaren, integendeel dit wordt steeds minder.

Voor 't overige toont de „afwijking van den algemeenen regel* waartoe Stalin zelf zich nu pas genoodzaakt heeft gezien door den wanhopigen toestand in de voedselvoorziening, dat de strijd tusschen het Sovjet-bewind en de boeren neg lang niet geëindigd is.

Conclusie,

Wij hebben de wel onvolledige schildering ven enkele sociale gevolgen van het Bolsjewisme

Sluiten