Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

pond naar hun verwanten in de provinciën. Men vervaardigt voor dit doel bijzondere kartonnen doosjes. Ook de overige prijzen stijgen. De loonen zijn echter verminderd, de grootste loonen tot de helft, de overige met 10 tot 30 pet. Dat wordt verklaard als een maatregel ter stabiliseering van den roebel.

De woningverhoudingen zijn zeer slecht. De huren zijn hoog: een fabriekswoning van 13 M3. kost 34 tot 36 roebel per maand. Heeft de arbeider een woning veroverd, d.w.z. een kamer, dan worden alle beschikbare hoeken en gaten door bloedverwanten betrokken of gehuurd. Voor een hoek van een kamer wordt 80 tot 120 roebel per maand betaald. Ofschoon de woningellende absoluut niet verminderd is, wordt toch het bouwtempo sterk geremd. De bureaukratie woont, zoo niet luxueus, dan toch veel beter en moderner dan de arbeiders; de revolutionnairen onder hen deelen echter dikwijls vrijwillig het lot der arbeiders.

Het partij- en het maatschappelijk leven in het algemeen is afgestorven. Alles zwijgt. Na het verslag op de vergadering heerscht er de stilte van het graf. De herhaalde uitnoodigingen van den voorzitter hebben geen resultaat. Dan geeft hjj als strijd tegen het „afgesproken zwijgen" een vooraf aangewezen spreker het woord. Daarmee is de zaak dan ook gewoonlijk af. Voor vergaderingen van alle fabrieken tezamen loopen alle arbeiders weg, en wel ofschoon het fabriekscomité mededeelt, dat de vergadering niet meer dan tien minuten zal duren, van 5 uur tot 5 uur 10.

Deze bijzonderheden zijn ontleend aan een brief aan „de Arbeid"; geschreven in September te Moskou, — dus nadat de nieuwe oogst binnen was en dat in de hoofdstad, waar de voeding nog het beste heet te zijn!

Aan het slot van dezen brief, vinden wij nog de volgende bijzonderheden:

Vele, vele duizenden bedelaars loopen, ook in Moskou, rond, liggen in de goten, versperren de wandelwegen, bedelen op de straat en aan de deuren om brood Hadden de bedelaars in '31

Sluiten