Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

huid te redden en tenslotte een apathie, een onverschilligheid tegenover alles wat gebeurt, tot de normale zeden gaan behooren. Het is die onverschilligheid die het meest bedroevende verschijnsel is, zoolang er weerstand is, kan

men hopen Maar als men alles vermoordt

wat den mensch verheft boven het dier, dan maakt zich een vreeselijke angst van de ziel meester; en het leven in een dergelijke beestachtige „maatschappij" wordt ondragelijk

Ik zie uit de kranten op hoe catastrophale wijze de welstand van den duitschen arbeider (lees: russischen arbeider. R.) daalt. Ik zie de werkloosheid met snelheid stijgen. Het uur is nabij, dat de arbeider zal moeten werken voor een loon, waarvoor hij zich 12 kilo meel per maand zal kunnen koopen.... En hij zal overloopen van vreugde als zijn meesters — die zijn goed gevoed — hem zullen toestaan om er voor een stevige prijs nog 12 K.G. aan toe te voegen.

Honger is een gevaarlijk wapen in de handen van al die middeleeuwsche en aziatische meesters, genre Hitier. Als ze het volk gewend hebben aan hongersnood, zullen de meesters er in slagen zich als afgoden te laten vereeren voor armzalige aalmoezen, die zij hun slaven toewerpen .... De slaven zullen nooit durven protesteeren zelfs niet tegen de gekste dingen, want ze zullen steeds de knoet van den meester vreezen. De hongersnood is het fatale gevolg van ieder fascistisch of autocratisch systeem.

Aan een anderen brief ontleen ik slechts deze mededeeling, dat het aantal prostituees o.a. te Stalingrad snel stijgende is.

Ten slotte nog eenige fragmenten uit twee 'ongedrukte brieven van een verbannen revolutionair aan zijn vrienden in het buitenland.*)

„De zomer maakt het leven aanzienlijk lichter. Het groote vraagstuk is dat van de verwarming voor den winter; zoo het even moei-

*) Deze man werd door de GPOE verbannen naar een afgelegen nest in het steppengebied, niet ver van Aziatisch Rusland.

Sluiten