Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wegens uitwijking gearresteerd werden en de Russen wegens de gr aanleveringen. De gevangenissen waren propvol. Als wij vader levensmiddelen brachten, moesten we om 5 uur 's morgens al in de rij gaan staan voor de deur der gevangenis, om eindelijk des avonds 6 uur de levensmiddelen te kunnen afgeven.

Verbanning en massa-exodus.

Eind November kwam van het gerechtshof te Charkow bij de G.P.Oe. van de districtsplaats, waar hij in hechtenis zat, het vonnis van mijn vader binnen.

Men had hem tot 3 jaren administratieve vrije verbanning naar het Noorden veroordeeld. Alles natuurlijk buiten hem om, zonder hem de mogelijkheid tot verdediging te geven. En toch was het de minste straf, die men op grond van paragraaf 54, 8, desbetreffend kon geven.

Op 3 December 1929 zou mijn vader aan een gevangenen transport, dat naar het Noorden ging, afgeleverd worden. Twee dagen vóór het vertrek werd hij plotseling zwaar ziek door longontsteking. Desondanks werd hij met 40,6 graden koorts uit het gevangenishospitaal gehaald en weggezonden. Het was een transport van 20 man, waaronder 3 Duitschers. Een maand later werd mijn oom weggezonden. Een transport van 75 man, waaronder 8 Duitschers. Zoo ging elke maand een transport van 20 tot T0 man naar het Noorden.

Daarbij had onze districthoofdplaats «rtp^rrt» een kleine gevangenis en betrof zij slechts een naar verhouding klein district. Hoofdzakelijk terroriseerde men de boeren uit Zuid-Rusland (Oekraïne) en uit den Kaukasus. Op deze twee landelijke districten had men het in hoofdzaak gemunt. Het ging er om, deze het allereerst te kollektiveeren.

. Mijn vader werd eerst naar Charkow gezonden, waar hij twee maanden in de gevangenis of, zooals het in het Sovjetparadijs heet, in het verbeterhuis werd opgeborgen. Mijn moeder was hem achterna gereisd, uit vrees dat hij ergens zou sterven en wij hem niet terug zouden

Sluiten