Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

was en is nog steeds zeer gevoelig voor deze groote eer. Het feit, dat wij het land zijn, waar de Volkenbond zetelt, heeft, onder andere, het gelukkige gevolg gehad, dat, wellicht meer dan elders, onze publieke opinie hare aandacht op den arbeid en de activiteit van den Bond concentreerde.

Sedert den aanvang zijn wij overtuigde voorStanders geweest van een algemeen samengaan. Wij hebben dit door onze daden getoond. Indien ik niet vreesde, tegen den goeden smaak te handelen, zou ik mijzelf aanhalen door er op te wijzen, boe ik, in mijne reden van 20 November 1920 bij de plechtige opening der eerste Zitting, eene directe toespeling op Rusland maakte, toen ik den wensen uitsprak, dat dit land, eenmaal „genezen van zijn roes" en „bevrijd van zijn ellende" bij den Volkenbond de onontbeerlijke hulp voor zijn herstel zou zoeken en vinden.

Waarom wij de U.S.S.R. niet erkend hebben.

De Zwitsersche Regeering heeft echter, hoewel steeds bezield van de meest vriendschappelijke gevoelens tegenover het Russische volk, nimmer de jure zijn huidige regiem willen erkennen. Zij heeft besloten, te volharden in zijn standpunt van weigering en afwachting. Ons Gezantschap te Petrograd is in 1918 geplunderd, een der aan dit Gezantschap verbonden ambtenaren werd vermoord. Nimmer kregen wij zelfs een schijn van verontschuldiging. Toen, in 1918, een poging tot algemeene staking dreigde ons in de verschrikking van een burgeroorlog te storten, moest een Sovjet-missie, die wij te Bern geduld hadden, manu militari verdreven worden, want zij had aan deze agitatie deelgenomen.

Onmiddellijk toen men, dit jaar, in diplomatieke kringen begon te spreken over de mogelijkheid van toelating der Sovjet-Unie in den Volkenbond, heeft de Bondsraad zonder aarzelen het parlement doen weten, dat deze Raad nimmer een gunstig gevolg aan een dergelijk ver-

Sluiten