Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te kunnen koopen. Nu echter, nadat men hun alles afgenomen heeft, is hun toestand heel troosteloos.

In mijn jonge jaren heb ik gewerkt en gespaard, om op m'n ouden dag zorgeloos te kunnen leven en eventueel ook de kinderen nog iets na te kunnen laten. Nu ik evenwel oud ben, is alles weg. Aan mijn gezin ontrukt, als een misdadiger op wreede wijze van huis en hof verdreven, tot ik genoodzaakt ben, van de moeite en arbeid mijner medemenschen te leven. Dit stemt dikwijls heel treurig. Verlangen, verdriet en zorg voor mijn gezin willen me vaak neerslachtig maken, en toch ben ik een der gelukkigsten van de velen, die tezamen met mij den vorigen winter in de Russische gevaneenissen smachtten. Wat zouden deze ongclukkigen er wel voor gegeven hebben, als ze ook zooals ik, over de grens hadden mogen gaan. Maar hun lot is helaas nog veel erger dan het rrrjne.

Terwijl ik hier in het Duitsche vaderland, hoewel ook een zeer beperkt, maar dan toch vrij en fatsoenlijk leven kan leiden, zijn zij naar de mijnen en kolenschachten in het Noorden van Siberië gezonden, waar ze een kommerlijk bestaan leiden, en waar wel menige van hen van honger en koude reeds zal zijn omgekomen. Waarschijnlijk is over eenige van hen zelfs het doodvonnis uitgesproken en voltrokken. Meestal waren het Duitschers, maar Russische staatsburgers, menschen uit de betere kringen, doctoren, vroegere officieren, dominee's, ingenieurs enz., maar ook boeren en arbeiders. En er waren zeer velen onder hen,

die geheel onschuldig leden. Alleen in

waren het, ruw geschat, 400 menschen.

Hadden de' Duitschers in Rusland, omdat ze cultureel verder waren en er materieel ook beter voor stonden dan de gemiddelde Rus, zwaar te lijden, zoo werd hun toestand nog beduidend slechter, toen onze leider Adolf Hitier hier aan de regeering kwam. Zoo wilden ze de joden, die daar meest de macht in handen hebben, op de Duitsche bevolking aldaar voor de nederlaag van hun stamgenooten hier in Duitschland, wreken. De meest verschillende

Sluiten