Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Iets over de werking van Opium en Morfine op het menschelijk lichaam

door Ir. W. J. Burck. Directeur der Opiumfabriek.

Het is een ruim verspreid denkbeeld, dat de werking van opium op den mensch, voor rekening komt van de morfine als bestanddeel van het opium en men gaat zelfs zoover om die werking gelijk te stellen aan die der morfine, met dit verschil dan, dat het opium als zwakker middel zou gelden dan laatstgenoemd alkaloïd.

Over deze kwestie is vooral de laatste jaren veel te doen geweest, zonder dat zij geheel tot oplossing is gebracht.

De chemische structuur der opiumalkaloïden, waarop ik in dit artikel niet verder zal ingaan, leert ons dat er verband bestaat tusschen de constructie van het alkaloïd-moleeuul en zijne pharmacologische eigenschappen. Deze eigenschappen zijn voor een deel der opium-alkaloïden voornamelijk narcose-verwekkend, voor een ander deel krampverwekkend of tetaniseerend. Bij de samenwerking der ± 20 in het opium voorkomende alkaloïden kan het derhalve niet anders, of de specifieke eigenschappen van elk der bestanddeelen zullen door de tegenwoordigheid der andere verzwakt worden. De resultante van al deze invloeden zal derhalve een andere moeten zijn, dan die van morfine alleen.

Het is toch duidelijk dat bij een samengaan van bijv. narcotine (tot een hoeveelheid van 5 a 6%), dat veel minder narcose-verwekkend is dan de morfine, doch daarentegen in hooge mate tetanisch, met morfine (10 a 14,%), de specifieke eigenschappen van elk dezer beide alkaloïden hun invloed zullen doen gelden. De werking der morfine in het opium zal dus niet alleen kwantitatief, maar wel degelijk ook kwalitatief gewijzigd worden.

In sommige opzichten wordt de morfine-werking door die der neven-alkaloïden versterkt, door andere verzwakt en het lag dus voor de hand, dat men ging trachten om door combinatie van

Sluiten