Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VOORWOORD.

Voor mij ligt een Russische postzegel. Er staat een landkaartje op van de oude wereld. Ongeveer vier-vijfde deel is rood gekleurd. Wat beteekent die roode kleur? Is dat bloed? Is het vuur?

Gedurende den oorlog hebben wij geklaagd: De wereld staat in vuur en vlam, onze wereld is geheel uit haar voegen geraakt! Het woedend gedonder der kanonnen is verstomd — en nog steeds die kleur van bloed en van oplaaiende vlammen over onze wereld?

De wereldoorlog is ten einde — de wereldrevolutie is begonnen!

Ieder geslacht krijgt zijn aandeel in de taak, de diepste groote problemen van het menschelijk bestaan te verwerken en tot oplossing te brengen. Diep doordrongen van het gevoel, dat in onze westelijke wereld — zoo bezien — niet alles in orde is, hebben de beide generaties, die ons vóórgingen, in een hartstochtelijke, geestelijke worsteling om de meest geschikte wegen te vinden naar een betere toekomst getracht aan de hun gestelde taak te beantwoorden.

Groote schokken van buitenaf bleven hun bespaard. Het was een strijd der geesten. Het Westen heeft plannen beraamd, het Oosten heeft ze begeerig ingedronken, hier er vol geestdrift mee instemmend, daar zijn waarschuwende of vermanende stem verheffend. De kern van alle betoogen vormen de door de Fransche revolutie verkondigde rechten van den mensch, die in een eeuw van industrialisatie en het daardoor wassende proletariaat niet meer veilig schenen.

Voor het geslacht onzer dagen is het bewaard gebleven, dezen strijd der geesten om een betere wereldorde in zijn scherpsten vorm uit te vechten; wij hebben de schrikkelijke, verwoestende gebeurtenissen van den wereldoorlog aan den lijve gevoeld. Die trillen nog tien jaren na den oorlog in onverminderde kracht in hersenen en harten na. En de beteekenis van dit gebeuren wordt nog steeds niet gevonden. Verwarrend, verslappend drukt al het beleefde op de gemoederen en kweekt een moeheid, die zich gelaten in den „ondergang van het Oosten" zou kunnen schikken. Maar

Sluiten