Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waarheid met behulp van de dialectiek" verwerkelijken, en Lenin heeft met duistere verklaringen hierover heel wat boeken gevuld. Men wil ons wijsmaken dat de bolschewisten idealisten-practici zijn, die zich weliswaar laten meeslepen en fouten maken, maar toch

naar een grootsch doel streven. Wij weten wel beter

Lloyd George was het, die volgens het getuigenis van Clemenceau en Foch geweigerd heeft om Rusland ook maar eenigszins te hulp te komen in den strijd tegen de bolschewisten, ja, die hen de overwinning over generaal Judenitsch bezorgd heeft. En vtoch had Rusland op deze hulp van de geallieerden volkomen recht. Men heeft Rusland, dat op kritieke momenten goed genoeg was om vernietigende slagen op te vangen, vergeten. Waar blijft zelfs maar het gevoel van verbondenheid en medeverantwoordelijkheid? Polen schaamt zich niet, luide en openlijk te verklaren dat de bolschewisten voor hem voordeeliger zijn en dat hij hun val niet verlangt. Met zijn Russische bevolking en met de orthodoxe kerk doet het bijna net zoo als de bolschewisten. Iets dergelijks is het met Finland. En Roemenië? Op kosten van zijn oprichters en bondgenooten heeft het zich verrijkt en is bang voor zijn buit. Griekenland was door Rusland tegen Turkije beschermd; nu kijkt het (d.w.z. de patriarch van Constantinopel) met argwaan naar de nieuwe, niet onder haar hoofd staande kerken, en is haar streven, de Russische monniken uit het heiligdom te verdringen en alle Russische eigendommen zich toe te eigenen. Als men zich zoo openlijk uitspreekt, waarom verbergt men zich dan achter idealisme of beginselen? „Wat samenstemming heeft Christus met Behal?" (2 Cor. 6 : 15.).

Wij zien de feiten helder voor ons en zijn in staat hun waren zin te vatten. De kadetten-revolutie zette de bolschewisten in het zadel. De daarmee aan de regeering gekomen, alles verwoestende elementaire macht, ontplooit zich .nu tot een satanische volmaaktheid. Naar het, in dit geval deskundige oordeel van den ouden revolutionairen Roland de la Patiere (terechtgesteld op den 9en November 1793) zegevieren bij revoluties tenslotte alleen de ergste booswichten, die onder het voorwendsel der vrijheid de grootste misdaden begaan. Iets anders kunnen wij ook van onze bolschewisten niet verwachten. Het is daarom begrijpelijk, dat hun heele Hegelsche dialectiek het eenvoudigst zóó uitgedrukt kan worden: aan het begin is er de dierlijke toestand, dan begint een deeling in kasten en klassen op dierlijke wijze; nu komt een bloedige satanische vereeniging in een algemeene verdierlijking. In naam van dezen onzin richten enkelen ongestraft verwoestingen aan, anderen begunstigen hen uit egoïstische overwegingen en trekken hun voordeel uit het ongeluk van anderen, zoolang als het nog niet hun eigen

Sluiten