Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de mannen worden voor 2—3 jaar opgesloten, zonder vergrijp van hun kant. Gouden tanden worden bij al- of niet-stemgerechtigden (behalve wanneer zij communist zijn) uit den mond getrokken, zoodat het bloed eruit loopt. Als een arts dat nu nog maar deed: maar hier doet een koeienjongen dat, met een nijptang. Gouden ringen moeten ze afgeven. lederen dag wordt hun woeste handelwijze erger, iederen dag neemt de willekeur toe. En op het Westen hebben we zoo weinig hoop. — Von Dfirksen, Duitsch ambassadeur in Moskou, was onlangs in de hoofdstad van onze provincie, kwam hij maar eens in onze dorpen, dan zou hij wonderlijke dingen zienl Gij, die een korte lijdenstijd in Rusland hebt doorgemaakt en van de handelwijze der communisten hier een beetje op de hoogte zijt, (de toestand is nu nog duizendmaal erger!), zoudt gij de Duitsche regeering eens willen inlichten? Moge God spoedig een eind aan deze ellende maken, anders zijn wij verloren. In de gevangenis te S. worden Duitsche broeders hevig gefolterd, hun vingers moeten geheel fijngedrukt zijn. — Of ik mijn brief zoo dadelijk op het station kan brengen? Ik weet het niet, het is buiten erg onrustig, en men weet nooit wat er het volgende oogenblik gebeuren kan. — Ik zeg het met nadruk: Gij kunt u geen voorstelling ervan vormen hoe het hier toegaat. — Vrouw K., wier man gevangen genomen is, verdreef men onder het middagmaal; ze kreeg alleen twee kleine brooden mee; de bandieten gingen zelf aan tafel zitten en aten de soep op. Verplaatst u nu eens in den toestand van deze vrouw: geen geld, geen kleeren, haar man in de gevangenis, geen dak boven het hoofd, want er is ten strengste bevolen, dat men zulke verjaagden niet mag opnemen, dat wordt met den dood gestraft. In de coöperatie mag niets verkocht worden aan iemand die niet stemgerechtigd is. De eigen winkels zijn bijna alle gesloten, de handelaars zijn bijna alle gevangen genomen, hun geld is hun afgenomen. Levend en dood bezit mag niet verkocht worden: er koopt ook niemand iets. Ook het geld schijnt geen waarde te hebben. — Wij konden van de 220 roebels, die wij voor den pas in Moskou betaalden, 150 roebel terug krijgen, maar men zegt, dat men zichzelf daarmee de mogelijkheid ontneemt om in het buitenland te komen; daarom nèemt bijna niemand het geld terug, want wie legt er zichzelf de strik om den hals?"

Van 29 Jan. 1930.

„Veel, van wat ik schrijf, zult gij al gehoord hebben; maar dan zij het hier nog eens herhaald. Ik denk vaak: kan het waar zijn, dat Duitschland of de volkenbond ons werkelijk in de klauwen der wilde dieren willen laten? Denkt er dan niemand eens uit medelijden aan om ons te redden? — De bedoeling van onze regeering is, tot aan den len Maart een totale colleCtiveering door

Sluiten