Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

besluit van een kerkelijke synode (men lette in dit verband op de alles behalve gebruikelijke kerkelijke stijl en het volslagen gemis aan ook maar een enkele godsdienstige of Bijbelsche gedachte) — wel een getuigenis van zelfvernietiging, eenig in de kerkgeschiedenis — luidt volgens de eerste Duitsche vertaling (tekst in alle Russische en Oekrainische regeeringsbladen, datum: Kiew 5 Febr. 1930). De buitengewone synode van de auto-cephale kerk der Oekraine is genoodzaakt te erkennen, dat deze kerk — zooals nu afdoende gebleken is — in den loop van haar 10-jarig bestaan steeds een open, contra-revolutionaire, anti-sowjet organisatie is geweest, hoewel het waar is, dat onder haar leden zulken zijn. die steeds en ook nu nog alleen hun religieuze behoeften wilden bevredigen. Niettegenstaande dit leefde en handelde deze groep van eenvoudige kerkmenschen zonder meer en zonder het zelf te weten, onder de opperleiding en op aanwijzing van personen, voor wie de kerk slechts een middel tot verwezenlijking hunner contra-revolutionaire ideeën is geweest. De zwakke pogingen van dit hoewel belangrijk deel der geloovigen, zich van onkerkelijke acties en bedoelingen te bevrijden, bereikten, zooals wij uit het referaat vernomen hebben, geen resultaat. Zoo kwam het, dat de orthodoxe autocephale kerk der Oekraine hoe -langer hoe meer op den weg der onchristelijkheid geraakte, en de synode moet dit zeker en duidelijk vaststellen. De sowjetmacht gaf met het decreet over „Scheiding van kerk en staat" aan de geloovige bevolking der Oekraine de kans, hun eigen vaderlandsche, algemeene-wettige zelfstandige kerk van de Oekraine te stichten, een kerk, die voorheen gedurende 300 jaar in de slavernij der czaristische staatskerk is geweest. Maar na de bevrijding van dezen politiek-monarchistischen druk, kon de orthodoxe autocephale kerk van de Oekraine het niet gedaan krijgen, nu zelf een ware kerk van Christus te worden, die vrij en verre blijft van elke nationalistische, chauvinistische politiek. Dit gebeurde daarom, omdat de kerk ontstond in een tijd van politieken strijd en gesticht werd door mannen, die na hun nederlaag aan het open, politieke front zich nu bij de kerk aansloten — en daar bewezen onkerksch, nationalistisch-politiek, anti-sowjet, contra-revolutionair te zijn. Dit kan men ook van de geestelijken van alle rangen beweren, te beginnen bij den metropoliet Lypkiwsky. Van de kerkelijke kansels werden nationalistische, politieke ideeën verkondigd, die in absolute tegenspraak tot de ideologie der kerk staan en in hun verhouding tot de sowjetregeering contra-revolutionair zoowel als antistaatsch zijn. (Nu volgt een verdere, even lange herhaling van dezelfde algemeene aanklachten met bijna dezelfde steeds weer voorkomende uitdrukkingen). Al deze omstandigheden in overweging nemende, erkent de buitengewone synode van de orthodoxe-autocephale kerk

Sluiten