Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

doordrongen en zoo den uiterlijken heerschersvorm in tegenstelling tot den nationalen inhoud gebracht.

De indeeling in lagen — de heeren boven de Russen, de Russen boven de andere nationaliteiten — wordt het noodlot voor de revolutie. Van een nationale wordt het een internationale. De nieuwe heeren komen niet uit den schoot van het Russische volk; ze worden aangesteld door het intellect der nationaliteiten en door de intellectueelen uit het Russendom. die in natuurlijke tegenstelling tot de nationaal gekleurde heerenpartij hun geestesinhoud gedurende een verbanning van tientallen van jaren in Zürich, Berlijn en Londen van het Westersch-anti-nationale Marxisme verkregen hebben. Zoo wordt de oude heerschappij door een nieuwe heerschappij vervangen. De logica der omstandigheden, onder welke de vervanging plaats vindt, dwingt dé nieuwe machthebbers datgene te loochenen en te bestrijden, waarmede het Czarisme ten nauwste verbonden is geweest: den godsdienst en de natie. Hier alleen ligt de politieke wortel van de atheïstische en internationalistische houding van het bolschewisme. In zooverre zijn het dus niet op zichzelf staande dingen, maar dingen die een doel beoogen, niet eindpunten maar tusschenstations, middelen tot het doel der verovering en handhaving van de macht. De nauwe verbinding met atheïsme en anti-nationalisme verbiedt als vanzelf het optreden in naam van het gezamenlijke volk. Pas de samenstelling van het „proletariaat" als klasse, schijnbaar in onoverwinlijke tegenstrijdigheid van belangen tegenover de „bourgeoisie" staande, bood de mogelijkheid, groote massa's tot volgen te dwingen en met hun hulp de staatsmacht te veroveren. Tegelijkertijd verstoorde de twee klassen-leer de illusie van de eensgezinde natie en een belangeloozen godsdienst, want beide werden nu onder verkrachting dei werkelijkheid als „opium" voorgesteld, waarmee de kapitalistenklasse aan het proletariaat het bewustzijn van zijn ware klassenbelangen ontrooven en het in een ideologisch'en droomtoestand brengen zou.

Zonder ons te buiten te gaan in theoretische gevolgtrekkingen, stellen wij vast, dat de Marxistische theorie als taktisch-politiek strijdsysteem de eenig mogelijke rechtvaardiging en propagandagrondslag voor de aspirant-heerschers verleende.

Het meest economische van alle systemen was dus in de eerste plaats het werktuig van het politieke streven naar macht. De nieuwe heeren moesten communisten zijn — of ze zouden er in het geheel niet zijn.

Waar bleef echter het volk? Het had het winterpaleis bestormd — de nieuwe heeren hebben er evenwel hun intrek genomen. Het volk trekt zich morrend terug in zijn steppen en bosschen en ver-

Sluiten