Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Men kan er een ander mensen aan drukken en kinderen er onder dragen.

Van het eerste kan ik meespreken, van het tweede niet, zijnde masculini generis. Zou er wel één zelfstandig naamwoord bestaan, dat door den volwassen, geciviliseerden mensch, ongeacht het aantal woorden, waarover hij beschikt, zooveel gebruikt wordt als het woordje „hart"?

Het grootste deel van ons heele menschenbestaan is één brok phraseologie en zoo lang het hart zijn rol binnen de grenzen daarvan blijft spelen, is alles goed, zelfs als het slecht gaat, zelfs als het om ernstige dingen gaat, Het blijft maar een spelletje, dat ieder oogenblik anders kan loopen en waarbij verhes weer gemakkelijk in winst veranderen kan. Werkelijk ernstig is het met het hart gesteld, wanneer men ophoudt er in beelden over te spreken. Wanneer men er de spreekkamer van een dokter mee komt binnenstappen, die zegt: trekt U uw jasje maar eens uit en uw vestje en uw overhemdje. En dan een klein rond doosje met twee slangetjes eraan op je borst zet en met ingespannen aandacht gaat zitten luisteren. Dan is het uit met alle groote bewegingen van het hart. Die spelen dan heelemaal geen rol meer. En alleen maar de heele kleine, de meetbare, de zichtbare, de hoorbare, zijn van belang. In zulke oogenblikken is er weinig poëzie meer aan dat arme dingetje, dat daar in de borstkas zit als een angstig vogeltje in zijn kooitje. En het wordt den meesten menschen vrij onverschillig, waarvoor het klopt, Ms het maar klopt. En toch, en toch! Wanneer hethart geen enkele andere rol meer speelt dan die, welke het door de natuur op de zakelijkste wijze

Sluiten