is toegevoegd aan uw favorieten.

Fascisme en marxisme

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vurig, (haTtstochtebjke karakter der thans voornamelijk jonge politieke en ekonomische leiders en door den geduldigen kuddemensch-aard van de groote massa heeft Sowjet-Rusland zich reeds 17 jaar temidden van een min of meer vijandige wereld rondom staande weten te houden en ziet het zich meer en meer door die wereld (die zijn geweldige ekonomische beteekenis, ja onontbeer-

m'

l) Van de zeer jonge leiders in de fabriek en op het land, van dit nieuwe geslacht geeft dr. B. Raptschinsky het volgende beeld:

„Deze nieuwe menschen zijn geroepen een groote rol in de geschiedenis van Rusland te spelen. Zij zullen de verdere lotgevallen van Rusland bepalen en daardoor tevens (mede-bepalen) het lot van de overige wereld. Zijn meest opvallende karaktertrek is zijn activiteit. Hij pakt eiken arbeid aan, let op geen hindernissen op zijn weg, hij is ruw, primitief, hij heeft voorgoed alle „vooroordeelen" van de oude generatie overboord gegooid, heeft met alle sentimentaliteit afgedaan. Hij zal meedoogenloos alles vernietigen, wat hem den weg naar de heerschappij wil versperren. Het is deze nieuwe mensch geweest, die de z.g. collectivisatie van den landbouw heeft doorgevoerd, die honderdduizenden „koelaki" (welgestelde boeren) van hun have beroofd heeft en hen zelf naar het barre noorden verbannen.

Deze nieuwe mensch is vervuld van minachting voor alle intellectueelen, hij maakt het leven van de overblijfselen der Russische beschaafde kringen tot een hel, hij hoont de „oudelui" onder de communisten, zijn eigen vroegere leeraren. Hij kent geen piëteit, spot om het idealisme van eenTolstoj, een Dostojewsky, een Soljow. De mensch is voor hem niets anders dan een der bouwmaterialen. Hij is door en door realist, „Amerikaan", zooals de Russen zich graag uitdrukken. Hij houdt zich nog officieel aan de leer van het communisme. Hij zweert nog bij Marx en Lenin, hoewel hij van die leer practisch niet veel afweet. Dat is overigens onvermijdelijk, wil hij' inderdaad de macht veroveren, omdat in tegenwoordig Rusland de weg naar de macht via het communisme leidt. Maar wat zal de nieuwe mensch doen, wanneer zijn doel bereikt is, wanneer de laatste mohikanen onder de „oudelui", de laatste medestrijders van Lenin, uit den weg zullen geruimd worden? De nieuwe mensch is niet alleen realist, hij is ook Rus, zelfs nationalist.

Wie aandachtig de geestelijke ontwikkeling in Rusland volgt en niet aan de oppervlakte blij ft, zooals de vreemdelingen uit den aard der zaak moeten doen, omdat zij in het wezen van de Russische ziel niet kunnen doordringen, die ziet het ontstaan van een eigenaardig nationalisme, dat voorloopig communistisch gekleurd is. De nieuwe mensch zal geen „Brest-Litowsk" dulden, hij zal geen Russisch grondgebied aan den vreemdeling afstaan, hij zal zijn land verdedigen, al zou dat tot een vreeselijke slachting moeten leiden. En de tijd is niet al te ver dat deze nieuwe mensch in Rusland een orde zal willen scheppen, die met zijn smaak en zijn opvattingen in overeenstemming zal zijn."