is toegevoegd aan uw favorieten.

Socialistiese opvoedings- en onderwijsdenkbeelden

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„derde milieu" een opvoedingsgemeenschap te kunnen stichten, waar de opperste socialistiese deugden: klasse«soli« dariteit en kameraadschap beter dan in het ego*centriese gezin zullen kunnen gedijen. Daar zullen de kinderen en jonge mensen door gemeenschapsbewustwording en «bele* ving bevrijd worden van de kapitalistiesindividualistiese

gezindheid, zodat zij tenslotte „ diese alte bürgerliche

(Klassen)*gesellschaft aus ihrem ganzen Wesen heraus ablehnen, die sie nicht mehr ertragen können und daher auch kein Kompromisz mit ihr schlieszen wollen"/")

.Socialistiese opvoeding moet m.a.w. gericht zijn op de breuk met de „burgerlike" geest. Daartoe moet zij een geest kweken, die nog meer lijdt onder de culturele leugens in de kapitalistiese maatschappij, dan onder haar economiese nood. „Das ist dann sozialistische Erziehung: eine Jugend, welche die sozialistische Gedanken* und Gefühlswelt nicht mehr blosz als politische Forderung oder bestenfalls als sittliches Ideal vor Augen hat, sondern die gar nicht anders mehr denken und fühlen kann als sozialistisch".24)

De rationalistiese beschouwingswijze van het vulgair* marxisme heeft, zoals wij reeds opmerkten, mede waarschijnlik onder de invloed van de nieuwere psychologie, bij de Austro*Marxistiese pedagogen plaats gemaakt voor een meer voluntaristiese opvatting.

Adler toch schrijft: „ man musz den Willen wecken,

mit dem Elend, der Unkultur und dem Wahnsinn des kapb talistischen Systems von Grund aus zu brechen, und diesen Willen erkenntnismaszig wie gefühlsmaszig wach erhalten

und starken Das ist sozialistische Erziehung — ein

Werk nicht nur der gesellschafts*wissenschaftlichen Klarung und Befreiung des Geistes, sondern zugleich auch der Bildung eines starken gesellschaftlichen Willen, der den Widerspruch von Vernunft im Denken und Unvernunft im Leben durch die zielbewuszte Klassentat des Proletariats beseitigt".2*)

Adler spreekt zich niet uit over de wijze, waarop deze revolutionnaire wilsvorming kan plaats hebben.

In elk geval vermijdt hij echter de fout der rationalistiese* psychologie, om tussen een revolutionnair verlicht verstand

*■) ibid., S. 235. ") ibid., S. 81. ») ibiA, S. 110.