is toegevoegd aan uw favorieten.

Socialistiese opvoedings- en onderwijsdenkbeelden

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De ware, volledige gemeenschapsmens zal zich natuurlik eerst kunnen ontplooien in een socialistiese samenleving, omdat dan eerst de voorwaarden daartoe ten volle vervuld zijn; maar anderzijds zal de socialistiese gemeenschap niet tot stand kunnen komen, als de socialisten van heden niet beginnen, de oude kapitalistiese Adam uit te schudden, en de gemeenschapsdeugden der spontane, actieve hulpvaars digheid, kameraadschap en persoonlike verantwoordelik* heid voor ieder medemens in zich te ontwikkelen. Socialis* tiese opvoeding in deze maatschappij kan dus geen socia* listiese mensen, vrij van kapitalistiese gebondenheden, kweken. „Der sozialistische Mensch ist nur möglich, wenn es gelingt, alle seelisohe Verhaltungsweise am Prinzip des Kollektivismus zu orientieren."") Onder het kapitalisme kan socialistiese opvoeding niets anders zijn dan opvoeding tot socialisme, vorming van proletariese klassenstrijders, in de zin van „Kampfer für die sozialistische Menschenkultur.84) Hét is vanzelfsprekend, dat de socialisten van de kapitalis* tiese klassenstaat in deze niets hebben te verwachten, daar de vorming van revolutionnaire „nieuwe" mensen in strijd is met het kapitalisties klassebelang. Daarom moeten zij zichzelf helpen, en hun socialistiese opvoeding beginnen in eigen kring. „Erziehung der Erzieher" is de pedagogiese leuze van Rühle. De gemeenschapsmens kan niet van boven af gedicteerd worden. „Er musz wachsen im Schosze einer erlebten Gemeinschaft. Eine solche Gemeinschaft vor» zuleben, das Kind hineinzubetten — diese Forderung stellen wir an die sozialistischen Eltern!"I5)

Het hedendaagse gezin, in het biezonder het proletariese, vormt echter in genen dele een dergelike gemeenschap. Een werkelike gemeenschap bestaat slechts daar, waar het geestelik verkeer plaats vindt op gelijk niveau, waar onder» linge waardering heerst van elkanders bedoelingen en kwaliteiten. Niet de verhouding super«subordinatie maar coördinatie kenmerkt de ware gemeenschap. Zo moet dan in het gezin, dat de erenaam van gemeenschap wil dragen, de verhouding tussen ouders en kinderen er een zijn van gelijkberechtigde kameraadschap, van een samenleven zonder

«) Das prol. Kind II. S. 2.

K<) Richard Wagner. Der Klassenkampf um den Menschen. Berlin. W. 30, 1927, S. 181. ") Das prol. Kind. Heft II. S. 25.