is toegevoegd aan uw favorieten.

Socialistiese opvoedings- en onderwijsdenkbeelden

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

staatskerk bezit, en de staat als beschermer van de staats* godsdienst, de godsdienstige minderheid(heden) belet eigen scholen te stichten, en dus die ouders dwingt hun kinderen te zenden naar de staatsconfessionele school. In Sowjet* Rusland hebben wij leren kennen: de verplichte atheïstiese staatsschool.*) Een andere mogelikheid, die in de Sowjet* Republiek ook reeds werkelikheid geworden is, bestaat hierin, dat de politiek*economiese ideologieën van een dictatuur*uitoefenende partij, dus van een minderheid, tot staatsideologie wordt geproclameerd, en als zodanig door de school op de Jeugd moet worden overgedragen. Zo be* staat tans in Rusland de verplichte (atheïstiese) communis* tiese staatsschool, in Italië de verplichte (katholieke) fascis* tiese staatsschool.

In beide gevallen: de verplichte confessionele en de ver* plichte politieke school, wordt aan de ouders het beschik* kingsrecht over hun kinderen, in zake opvoeding gedeeltelik, in zake onderwijs geheel, ontnomen, op grond van het prin* cipe: dat het gewetensbelang van het individu ondergeschikt moet zijn of worden gemaakt aan het belang van de staat en zijn ideologieën. De sociaabdemocraat nu, die als democraat elke dictatuur, ook de overgangsdictatuur van het prole* tariaat, dus de overheersing van een meerderheid door een minderheid, verwerpt, kan op die grond dan ook geen vrede hebben met de dictatoriaal verplichte politiek*(anti*)*gods* dienstige staatsschool. Hij acht het op grond ook van het democraties (relatief) pariteitsbeginsel zelfs een onrecht, wanneer de ouders, tot een sterke minderheid behorende, gedwongen worden hun kinderen te laten onderwijzen, wat zij in strijd achten met hun wereld* en levensbeschouwing. De sociaabdemocraat die er bovendien van overtuigd is, dat ook in de socialistiese maatschappij misschien een „ein* heitliche" maatschappijbeschouwing, in alle geval echter een meervoudigheid van wereld* en levensbeschouwingen zal bestaan, daar er nu eenmaal waarden zijn, die zich niet laten „socialiseren", en de mens meer dan „zoon politicon" is, zou ook dan op grond van zijn democratie geen tegenstander behoeven te zijn van de verplichte socialistiese staatsschool, maar wel van de verplichte socialistiese „gezindheids"*

5) In ons land pleitte Groen v. Prinsterer vóór de L.O.»wet van 1857 voor de verplichte openbare gezindheidsschool.