is toegevoegd aan uw favorieten.

Dr. J. H. Halbertsma

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rede het gebruik van het Latijn niet alleen, omdat deze taal vele omschrijvingen onvermijdelijk maakte, maar vooral (men denke in dit verband aan Bopp)*) om de vele fouten tegen de „Latinitas", welke zijn vader, die door zijn studie meer met het „barbaarsch" dan met het klassiek Latijn in aanraking kwam, maakte!

2. Een tweede bezwaar en wel een, dat in een lexicograaf onvergeeflijk is, is het gebrek aan systeem in meer dan één opzicht, waarvan Halbertsma's arbeid blijk geeft.

a. In de eerste plaats komt dit uit in de plaatsing der woorden. Als grondslag voor de indeeling schijnt hij den etymologischen samenhang genomen te hebben. Het grondwoord wordt in kapitale letters gegeven en daaronder volgen in kleine letters de afleidingen en de samenstellingen. In kolom 184 vinden we b.v.

BARNE, vb. a. et n., ardere, urere en daaronder: barner, barnich, if-barne, for-barne, yn-barne, oan-barne, opbarne, ut-barne, barn-hout, baernd-koarn, barnde-man, baern-stien, barnde-wyn, branje (vb. n. et. a. ardere, urere), bran (incendium), bran (instrumentum ignis), bran (gladius), brand, branje (alimentum foei), brinbyt, brin-brief, brand-dolch, brin-gjirg, brand-hake, brant-hleerda, bran-izer, bra^i-merk, bra^i-merkje, bran-nettel, brand-ries, br&n-nij, brond-rad-gold, morth-brand, nacht-brind, branich, braning, brander (incendiarius), brander (cacabus major et rudior).

Deze vrij lange lijst bevat echter niet alle woorden, die met BARNE verwant zijn. In kolom 484 wordt BRANARK gegeven, waaronder in kleine letters: brand-fós, brin-roede, bran-wacht, brenning.

Het is één voorbeeld uit vele.

1) Zie over diens Latijn Delbrück, Einleitung6, S. 81.