is toegevoegd aan uw favorieten.

Nederland en Vlaanderen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Telkens weer belijdt hij zijn overtuiging: „Zoozeer ik beaam, dat ieder geloove wat hem bhjkt waarheid te zijn, evenzeer ben ik een vijand van alle klerikale aanmatiging, ze moge dan protestantsch, of roomsch wezen. Vrijheid van onderzoek, vrijheid van denken, schrijven en spreken begeer ik voor allen. Wie zich daartegen verzetten, wie dom buigen en blind gelooven voorstaan, zijn mijne geestverwanten niet. Wat de toekomst voor België en Holland eens zal opleveren, ligt nog in het duister; doch het komt mij voor, dat, zooals tegenwoordig nog de zaken staan, eene hereeniging van België en NoordNederland voor geen van beide goed zou wezen. Het licht, dat te uwent begint door te breken, en misschien bij de eventuele vernietiging van's Pauzen wereldlijke magt, in kragt winnen zal, moet eerst een poosje bestendig geschenen hebben, voordat er aan duurzame en innige verbroedering gedacht kan worden....1

En een paar jaar later: „Intusschen juich ik u toe, dat ge opnieuw voor de Vlaamsche zaak gestreden hebt. Die zaak is eene edele zaak, maar hooger staat evenwel bij mij die der verlichting en vooruitgang aangeschreven. Bij de overwinning van deze heeft niet slechts ééne natie, maar het geheele menschdom belang. Daarom, indien ik Vlaming ware, zou bij mij de eerstgenoemde steeds aan de laatste ondergeschikt wezen, en wél zoude ik mij wachten, om ooit, al heette het dan ook maar tijdelijk, met de bestrijders van alle vrijzinnige gevoelens te heulen om door hunne verradelijke hulp (of het quasi mogehjk ware) de Vlaamsche taalquaestie te doen triumferen. Non tali auxilio! Ik twijfel niet of hierin zijt Gij het met mij eens. Voor het Liberalisme is het thans een zeer gevaarhjke tijd. Zijn voorstanders moeten zich vast aaneensluiten en hun ijver door geene bijzaken, hoe gewigtig ook, verlammen laten"2. In die geest schreef hij nog meermalen, daarbij denkbeelden verkondigende, die zeker door vele landgenooten gedeeld werden.

Tot de warmste vrienden van de Vlamingen moeten gerekend worden de beide taalgeleerden, die aan het einde van deze rij van bekende Nederlanders geplaatst worden, M. de Vries en H. Kern.

Evenals vele zijner vakgenooten door zijn studie met de

1 29 Mei 1862, Hs Univ. Bibl. Gent. 112 Juli 1864, ibid.