is toegevoegd aan uw favorieten.

Gids voor het Westland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Practisch is het onmogelijk dat een kweeker zijn producten voor den geldenden prijs verkoopen kan, zonder lid te zijn van een veiling. Men kan dus rekenen, dat het gezamenlijke aantal leden van de bij den Bond aangesloten veilingen hetzelfde is als het aantal Westlandsche kweekers, welk aantal ongeveer 3000 bedraagt.

De leden voeren hun producten aan de veiling aan, waar ze namens het bestuur bij afslag aan den meestbiedende worden verkocht.

Een modern veilinggebouw is een kostbare inrichting, daar zij aan hooge eischen van efficiency moet voldoen. Daar de producten zco spoedig mogelijk, nadat zij geoogst zijn, bij den consument moeten wezen, is% snelheid het parool. In een minimum van tijd moet een maximale hoeveelheid producten verkocht en afgeleverd kunnen worden.

yDe kern van het veilingsgebouw wordt gevormd door het electrisch werkende afmijntoestel, waaraan meestal het administratiekantoor verbonden is. Tegenover het afmijntoestel bevindt zich de tribune voor de koopers. Iedere plaats van deze tribune heeft haar eigen nummer op het wijzerbord van het afmijntoestel. Zoodra door den afslager de wijzer in beweging gesteld is, welke van hoog naar laag loopt (afslag), kan de koopman, door op een contactknopje te drukken deze doen stoppen op den prijs, dien hij wenscht te besteden. Het nummer van zijn plaats op het wijzerbord wordt dan tegelijkertijd verlicht. Zoo'n afmijntoestel werkt in een honderdste deel van een seconde, zoodat het practisch uitgesloten is, dat twee kooplieden op hetzelfde oogenblik afdrukken.

Het verkoopen geschiedt op de Westlandsche veilingen op twee manieren. Men kan nl, van het principe uitgaan, dat de kooper op het moment van koop de producten moet zien, doch men kan zich ook op het standpunt plaatsen, dat de kooper zich vóór de veiling kan overtuigen van de kwaliteit, enz. der aangeboden producten. Beide methoden worden toevalligerwijze juist voor 50 % in het Westland toegepast.

Er zijn nl. zes zg. „neerzetveilingen" ('s Gravenzande, Kwintsheul, Monster, Naaldwijk, Wateringen en Woutersweg), waar iedere aangevoerde partij een nummer krijgt en op een daarvoor bestemde plaats wordt uitgestald. De koopers bezichtigen de uitgestalde partijen vóór de veiling en noteeren de nummers der partijen, die zij wenschen te koopen. .

Bij de ander zes veilingen (Honselersdijk, Maasland, Poeldijk, Sammersbrug, Westerlee, Zwartendijk) gaat men dus uit van het principe, dat de kooper moet zien, wat hij koopt; dus moeten de producten zich op het oogenblik van den verkoop bevinden tusschen het afmijntoestel en de koopmansbanken. Het is één der lastigste vraagstukken geweest alle producten zoo snel mogelijk achter elkaar door dien smallen gang te voeren. Hiervoor worden de yeilingwagens gebruikt: tafels- op wielen, waarop vóór het begin van de veding de goederen worden uitgestald. Deze wagens worden na elkaar tusschen koopmansbanken en afmijntoestel gereden. De verkoop geschiedt dan snel genoeg, doch het is een heel tijdverlies voor den tuinder, die eerst zijn producten op de wagens moet plaatsen. Vooral met de steeds toenemende aanvoeren werd dit een onmogelijk karwei.

S Daar de meeste producten per schuit worden aangevoerd, is men op het idee gekomen tusschen afmijntoestel en koopmansbanken een vaargeul te maken, die door bruggen kan worden afgesloten. De schuiten varen vanaf de