is toegevoegd aan uw favorieten.

De pastoor van Ars

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

trachten hem tegen te houden, smeeken om nog te mogen biechten, bieden kruisen en medailles aan om te zegenen. Maar de pastoor luistert niet, versnelt den pas, hij bereikt het kleine brugje over de Fontblin *) en verdwijnt in het donker, de menigte keert in stilte terug. Alleen zijn vriend Pertinand, de schoolmeester, loopt hem achterna, vindt hem buiten het dorp, reeds verdwaald in de velden.

„Waarom toch zoo wegloopen, mijnheer Pastoor? begint Pertinand.

,,Ik heb den bisschop gevraagd mij te mogen terugtrekken en zal zijn antwoord afwachten in Dardilly . E.n zij gingen nu daarheen, naar de ouderlijke boerderij, waar nog zijn broer woonde.

In de vrees voor mogelijke achtervolgers, nam hij al dadelijk een omweg. Maar plotseling bleef hij staan, de wegen waren veranderd in de lange jaren, terwijl hij in den biechtstoel zat, de schoolmeester moest hem tot gids dienen doch hij vertrouwde het niet: ,,gij wilt mij verraden, beste Jean ! riep hij verschrikt uit. Een woord van den trouwen vriend stelde hem weer gerust. Zeven uren duurde nu de tocht, wel tien rozenhoedjes baden zij, trekkend door velden en bosschen. Den brugwachter van Trévoux vonden zij nog slapend op zijn post; in zijn gewone teergevoeligheid wilde de pastoor niet, dat Pertinand hem wakker maakte en zij namen een grooten omweg langs den Saone-oever. Uiterst vermoeid kwamen zij te Neuville; geen van beiden hadden zij geld op zak, maar de pastoor bood zijn begeleider het ontbijt aan, hij zou zijn horloge in pand geven. De schoolmeester

*) Een beek.