is toegevoegd aan uw favorieten.

Egmond-verhalen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Vikingen door de Vikingen zelf. — Balderik de Vrome, tot Sint Willebrord's vijftienden opvolger verkozen, heeft zijn zetel weer te Utrecht gevestigd, en laat daar de abdijschool en overal in zijn gebied de kerken herbouwen. Zelfs Dorestad zal uit zijn puinen herrijzen. Aan uw Haecmunde zal de voorzegging van zijn naam, die immers Gezuiverde Plaats beteekent, nog eens in vervulling gaan. Na de afgoden der heidenen, thans ook de laatste heidenen zelf voorgoed hier verdwenen. De vrede is gekomen en zal duren!"

„Zuster Wilfsit, dank voor uw vredesboodschap!" zei graaf Diederick verheugd.

„Deze vredesboodschap, Heer Graaf, dient alleen ter inleiding van de opdracht mij gegeven. — Weet, dat wij kloosterlingen in de verre Maasgouw, nooit nalaten mèt onzen stichter en beschermer ook de elf gezellen te vereeren, met wie hij uit Ierland over zee kwam. Meer bijzonder gaat mijn vereering uit naar Adelbert, den koningszoon van Sussex. Allerminst beroem ik mij op wat ik u thans zeggen ga, want meer ben ik immers niet dan een werktuig in Gods handen. Maar belijden moet ik het in alle ootmoedigheid, dat Sint Adelbert mij dezen zomer tot driemaal toe in den droom is verschenen. Om mij te openbaren, dat hij zijn gebeente, rustend diep in den grond, in niets verschillend met dat van alle overige, wenscht opgegraven te zien en ter ver-